"Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ" - (ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ : ΕΝΟΤΗΤΑ 5η )

^{ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ}

Αγαπητοί μου, ας μη γινόμαστε αγριότεροι από τα ζώα. Σ’ εκείνα, όλα είναι κοινά και κανένα δεν έχει περισσότερα από τα άλλα. Εσύ όμως, αν και είσαι άνθρωπος, γίνεσαι πιο άσπλαχνος από το θηρίο, κλείνοντας ερμητικά σε ένα σπίτι όσα τρόφιμα θα αρκούσαν για να θρέψουν αμέτρητους φτωχούς.

Και βέβαια, δεν είναι μόνο η φύση κοινή σ’ εμάς, αλλά και άλλα περισσότερα. Είναι κοινός ο ουρανός και ο ήλιος και η σελήνη και τα αστέρια και η θάλασσα και η ξηρά και η ζωή και ο θάνατος και τα γηρατειά και η αρρώστια και η ανάγκη για τροφή και ενδύματα.

Πώς λοιπόν, δεν είναι παράλογο αυτοί που μοιράζονται τόσα πολλά μεταξύ τους, στα χρήματα να είναι τόσο πλεονέκτες και να μην τηρούν πιστά την ίδια ισότητα ; Γιατί ο θάνατος απομακρύνει βέβαια από την απόλαυση, οδηγεί όμως στην λογοδοσία. Για να μη συμβεί λοιπόν αυτό, ας χρησιμοποιήσουμε πολλή ελεημοσύνη. Γιατί αυτή είναι η βασίλισσα των αρετών και η οποία θα μας απαλλάξει από τη λογοδοσία. Ας κάνουμε λοιπόν ωφέλιμα τα πλεονάσματα, αφού παραμερίσουμε τον πολύ πλούτο, και την ημέρα της κρίσης, ακόμα κι αν έχουμε διαπράξει αμέτρητα παραπτώματα, ο Θεός θα μας συγχωρήσει.

 

                         

       Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Β΄ Γυμνασίου: Ενότητα 5 from katerina Prokopiou

ΤΟ  ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ 

Διακρίνεται σε ειδικό (μεταφράζεται με το ότι + ρήμα) 

και τελικό (μεταφράζεται με το να    +  ρήμα)

Το υποκείμενο του απαρεμφάτου βρίσκεται :

 α) σε ονομαστική,  αν είναι ίδιο με το υποκείμενο του ρήματος της πρότασης (ταυτοπροσωπία)

 β) σε αιτιατική, αν είναι διαφορετικό (ετεροπροσωπία)

Α. Προσωπική σύνταξη : το απαρέμφατο χρησιμοποιείται ως Αντικείμενο του ρήματος της πρότασης :

•  Μένων ἐβούλετο πλουτεῖν.
• Φοβοῦμαι διελέγχειν σἐ.
•  Λέγουσι τινές Θεμιστοκλέα ἀποθανεῖν.
• Κροῖσος ἐνόμιζε εἶναι ὀλβιώτατος.

Β. Απρόσωπη σύνταξη : το απαρέμφατο χρησιμοποιείται ως Υποκείμενο του απρόσωπου ρήματος της πρότασης :

•  Χρή λέγειν σέ τήν ἀλήθειαν.
• Ἀνάγκη ἐστίν ὑμῖν μάχεσθαι.
• Ἔδοξεν Ἀθηναίοις τόν λιμένα τειχίσαι.
• Πρέπον ἐστί τοῖς ἀνθρώποις τιμᾶν τοὐς θεούς.

ΑΣΚΗΣΗ :

1. Να γίνει ανάλυση της απρόσωπης σύνταξης στις ακόλουθες προτάσεις :

-          Ἀνάγκη ἐστί τῶ πατρί τόν παῖδα παιδεύειν.

-          Δυνατόν ἐστίν ἡμῖν εἰσβάλλειν εἰς Σπάρτην.

-          Δεῖ τῶ ἀνδρί μάχεσθαι ὑπέρ πατρίδος.

-          Τοῖς θεοῖς προσήκει τιμωρεῖν τούς ἀσεβεῖς.

-          Ῥάδιον ἐστί διδασκάλῳ τόν παῖδα ἐλέγχειν.   

  

Βιντεάκι αφόρμησης :

 

                                      

Χώρα και κατανάλωση σε εικόνες from myclassgr

 

ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ !

Μία συλλογή φωτογραφιών με μαθητές και μαθήτριες από διάφορα μέρη του κόσμου.

 Κάποιες φωτογραφίες είναι άκρως συγκινητικές, καθώς αποτυπώνουν με μοναδικό τρόπο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κάποια παιδιά όχι μόνο στο σχολείο, αλλά γενικότερα στην καθημερινή τους ζωή.

Εικόνες που θα έπρεπε να μας προβληματίσουν και συγχρόνως να μας κάνουν να εκτιμήσουμε το μέγα αγαθό της ειρήνης και της ευημερίας…

" ΑΠΟΙΚΙΑΚΗ ΕΞΑΠΛΩΣΗ" - (ΙΣΤΟΡΙΑ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

Ο δεύτερος ελληνικός αποικισμός : 800-600 π.Χ.

Αιτίες Β’ Αποικισμού : (γιατί οι Έλληνες έφευγαν από την πατρίδα τους) :

1. οικονομικοί λόγοι,  δηλαδή ήθελαν να αποκτήσουν γη, για να καλλιεργούν και να βρουν μεταλλεύματα (σίδηρο)

2. πολιτικοί λόγοι, δηλαδή προβλήματα με τους πολιτικούς τους αντιπάλους

Πώς γίνονταν ο αποικισμός ;

α. Διάλεγαν από πριν την περιοχή που θα πήγαιναν, να είναι πλούσια και να μπορεί να τους προφυλάξει από τους εχθρούς.

β.  όριζαν ένα άτομο εμπιστοσύνης να είναι ο αρχηγός . Αυτός ονομαζόταν οικιστής.

γ. πριν φύγουν γινόταν μια τελετή, δηλαδή γιορτή, όπου όλοι οι κάτοικοι τούς αποχαιρετούσαν συγκινημένοι.

Η οργάνωση της αποικίας :

Η νέα πόλη που δημιουργούνταν είχε τη δική της οργάνωση, τους δικούς της νόμους, τη δική της οικονομία. Είχε όμως πολύ στενή σχέση με την παλιά τους πόλη, τη μητρόπολη (μητέρα-πόλη).

Σε ποιες περιοχές έγιναν αποικίες ;

Γύρω από  τη Μεσόγειο θάλασσα και στον Εύξεινο Πόντο. Πολλές αποικίες δημιούργησαν οι Έλληνες στη Νότια Ιταλία, με αποτέλεσμα η περιοχή αυτή να ονομαστεί Μεγάλη Ελλάδα.

Ποια ήταν τα αποτελέσματα του Β’ Αποικισμού ;

1. Έγιναν μεγάλες αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων, γνώρισαν άλλους λαούς, εμφανίστηκαν νέα επαγγέλματα.

2. Δημιουργήθηκαν αγορές, όπου οι έμποροι πουλούσαν τα προϊόντα τους, μαζί με τους κάπηλους , που ήταν οι μικροπωλητές.

ΠΡΩΤΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΕΝΟΤΗΤΑ  9.

• Μορφές πολιτικής οργάνωσης με τοπικό χαρακτήρα

  Ανάγκες της επανάστασης : - ανεφοδιασμός των ελληνικών στρατευμάτων

-    πολιτική οργάνωση των περιοχών που απελευθερώνονταν

- ανάγκη διαχείρισης των εθνικών γαιών (εθνικών κτημάτων)

 (ακίνητες  περιουσίες των  Τούρκων)

:  δημιουργούνται τοπικοί οργανισμοί (ένα είδος τοπικών κυβερνήσεων)

 που ελέγχονται από προεστούς, Φαναριώτες και ιεράρχες.

Τοπικοί Οργανισμοί

o    Πελοποννησιακή Γερουσία :δημιουργήθηκε μόνο από προεστούς της Πελοποννήσου

o   Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος :επικεφαλής ο Φαναριώτης Μαυροκορδάτος

o   Άρειος Πάγος :στην Αν. Στερεά Ελλάδα,επικεφαλής ο επίσης Φαναριώτης Νέγρης.

:     Αυτοί οι πολιτικοί οργανισμοί δημιούργησαν διαμάχες :

      οπλαρχηγοί και Φιλικοί  ≠ προεστοί, Φαναριώτες και ιεράρχες

   (οι πρώτοι κατηγορούσαν τους δεύτερους ότι μόνο αυτοί θέλουν να ασκούν 

     την εξουσία).

Καλοκαίρι 1821 : οι διαμάχες κορυφώνονται όταν φτάνει ο εκπρόσωπος του

                       Υψηλάντη, Δημήτριος Υψηλάντης, για να αναλάβει την αρχηγία

           του αγώνα  → επεμβαίνει ο Κολοκοτρώνης και αποφεύγεται η σύγκρουση.

• Η  Α’ Εθνοσυνέλευση

Οι τοπικοί οργανισμοί ήταν ανίσχυροι και απαιτούνταν κεντρική διοίκηση → 

γίνονται εκλογές και αναδεικνύονται παραστάτες (εκπρόσωποι του λαού).

Α’ Εθνοσυνέλευση (Επίδαυρος, Δεκ. 1821-Ιαν. 1822) :

o       Ψήφισε το πρώτο ελληνικό Σύνταγμα, το «Σύνταγμα της Επιδαύρου».

o       Ήταν επηρεασμένο από τα συντάγματα της γαλλικής επανάστασης

o     Ανακήρυσσε την ανεξαρτησία και ως πολίτευμα την αβασίλευτη 

    δημοκρατία (πρωτοπορία στην Ευρώπη της εποχής).

o       Η επανάσταση προβλήθηκε ως εθνική και όχι ως κοινωνικοανατρεπτική. 
o    Θέσπισε 2 σώματα με ετήσια θητεία : α) Εκτελεστικό (5 μέλη με πρόεδρο 

   τον Αλ. Μαυροκορδάτο) β) Βουλευτικό (70 μέλη με πρόεδρο τον Υψηλάντη).

 

• Η  Β’ Εθνοσυνέλευση

Β’ Εθνοσυνέλευση (Άστρος Κυνουρίας, Μάρ. -Απρ. 1823) :

• Εγκρίθηκε νέο Σύνταγμα, «ο Νόμος της Επιδαύρου».
• Καταργήθηκαν όλοι οι τοπικοί οργανισμοί.
• Καταργήθηκε το αξίωμα του αρχιστράτηγου, που είχε ο Κολοκοτρώνης.
• Πρόεδρος του Εκτελεστικού ο Π. Μαυρομιχάλης, του Βουλευτικού ο Μαυροκορδάτος.

• Ο Εμφύλιος πόλεμος

Ξεκίνησε ως πολιτική σύγκρουση το φθινόπωρο του 1823 και  

κατέληξε σε ένοπλη αναμέτρηση.

Αίτια :     - οι αντιθέσεις ανάμεσα στους Έλληνες που είχαν πριν εξουσία (πρόκριτοι, 

                 ιεράρχες, Φαναριώτες) και σ’ αυτούς που αναδείχτηκαν στα πεδία 

                 των μαχών (οπλαρχηγοί, Φιλικοί).

-     οι τοπικιστικές αντιθέσεις

-   οι διαφωνίες για τη διαχείριση των χρημάτων του δανείου που 

  είχε συναφθεί στην Αγγλία.

-          οι προσωπικές αντιπαλότητες και φιλοδοξίες

Συγκρούσεις :

Φθινόπωρο 1823 - καλοκαίρι 1824 : Θ. Κολοκοτρώνης ≠ Αλ. Μαυροκορδάτος 

                                                        → τελικά υποχώρησε ο Κολοκοτρώνης.

Ιούλιος 1824 - Ιανουάριος 1825 : ο Μαυροκορδάτος και οι Υδραίοι συμμάχησαν με τον 

Κωλέττη και τους οπλαρχηγούς της Στερεάς, αποκλείοντας από την 

εξουσία τους Πελοποννήσιους → οι τελευταίοι υποχώρησαν ύστερα από 

λεηλασία της Β. Πελοποννήσου από τους Στερεοελλαδίτες. 

Ο Κολοκοτρώνης και ο Ανδρούτσος φυλακίστηκαν.

• Η  Γ’ Εθνοσυνέλευση

Γ’ Εθνοσυνέλευση (Επίδαυρος, 1826) : διαλύθηκε αμέσως 

μόλις έπεσε  το Μεσολόγγι. Συγκαλείται  ξανά το

 1827 στην Τροιζήνα :

    -      εκλέγει Κυβερνήτη της Ελλάδας τον Ι. Καποδίστρια για

        7 χρόνια.

     -      ψηφίζει το «Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδος», 

       που βασίζονταν στη διάκριση των εξουσιών,  

       ήταν το πιο δημοκρατικό σύνταγμα της εποχής του.

 

                       

Ε Ν Ο Τ Η Τ Α 9 Πρώτες προσπάθειες των επαναστατημένων Ελλήνων για συγκρότηση κράτους from Kvarnalis75

 

ΙΛΙΑΔΑ : ΡΑΨΩΔΙΑ Α 350 - 431β - Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΧΙΛΛΕΑ - ΘΕΤΙΔΑΣ

Τόπος : Το στρατόπεδο των Αχαιών στην Τροία

Χρόνος : 10^η μέρα της Ιλιάδας

Πρόσωπα : Αχιλλέας, Θέτιδα

Αφηγηματικές τεχνικές - Εκφραστικά μέσα

• Στους δύο μονολόγους υπάρχει συνδυασμός αφήγησης και διαλόγου

•  Εγκιβωτισμός (ένθετη αναδρομική αφήγηση)  : όταν ήδη γνωστά γεγονότα παρουσιάζονται ξανά (στ. 366β - 393), για να ενδυναμώσουν την πειθώ του Αχιλλέα, που ζητά τη βοήθεια της μητέρας του.

• Προοικονομία : στους στίχους 395, 408, 420-421 και  424-429

•  Επιβράδυνση στην πλοκή του μύθου : στους στ. 424-427 ο ποιητής επινοεί το ταξίδι των θεών στους Αιθίοπες και καθυστερεί τη μεταφορά στο Δία του αιτήματος του Αχιλλέα, για να μεγαλώσει την αγωνία των ακροατών.

Ιδεολογικά στοιχεία

·         Στ. 350 : στα ομηρικά έπη οι ήρωες κλαίνε και θρηνούν χωρίς να ντρέπονται και χωρίς να νιώθουν την ανάγκη να δικαιολογηθούν γι’ αυτό, δεν είναι κάτι το υποτιμητικό.

·         Στ. 353-357 : η τιμή προβάλλεται στα ομηρικά έπη ως η ύψιστη αξία, τιμή από τους θεούς και από τους ανθρώπους. Ο Αχιλλέας παρουσιάζει την τιμή ως κάτι που του οφείλουν οι θεοί (Δίας) ως αντιστάθμισμα για τη σύντομη ζωή του.

·         Στ. 363-364 & 415-419 : η Θέτιδα αν και θεά παρουσιάζεται ως μια κοινή θνητή, μια μητέρα ανήσυχη για το παιδί της. (ανθρωπομορφισμός)

Χαρακτηρισμός προσώπων (Ηθογράφηση)

                       Αχιλλέας :    παρουσιάζεται στη σκηνή αυτή ως ένα μικρό     παιδί, αδύναμο να αντιμετωπίσει την αδικία που του έγινε, γι’ αυτό ζητά τη βοήθεια της μητέρας του. Είναι ευαίσθητος και τρυφερός κατά τη διάρκεια του διαλόγου με τη Θέτιδα, όπου και εκδηλώνει τα παράπονά του. Εμφανίζεται ωστόσο να παραμένει σταθερός στο πείσμα του να μείνει μακριά από τον πόλεμο και εκδικητικός, αφού θέτει ως μόνο στόχο την τιμωρία των αντιπάλων του.

Θέτιδα  :         είναι η τραγική μητέρα - θεά που ξέρει ότι ο γιος της θα πεθάνει νέος, χωρίς να μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό. Είναι στοργική και τρυφερή μητέρα, συμπαραστέκεται στον Αχιλλέα και υπόσχεται να ικανοποιήσει το αίτημά του. Απλή και πονεμένη, πρόθυμη να κάνει τα πάντα για ν’ απαλύνει τον πόνο του γιου της.

(Επιλογή σχολίων από το βοήθημα Βολονάκη)