Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2018

ΘΥΜΗΣΟΥ ΔΑΣΚΑΛΕ ...


“Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε ψυχές… Σκάψε βαθιά.

Τι κι αν πολλοί σ' έχουνε λησμονήσει;”
Κωστής Παλαμάς


Θυμήσου το χαμόγελο.
 
Κανένα παιδί δεν μπορεί να αντισταθεί σ’ ένα χαμόγελο. Μην μπαίνεις στην τάξη με τη μουράκλα. Ναι, έχεις και συ προβλήματα. Ο άνθρωπός σου, ο σπιτονοικοκύρης σου, η πεθερά σου. Έχεις δίκιο. Όμως το δίκιο σου μην το ξεσπάς στο παιδί. Το παιδί δεν είναι ούτε ο άνθρωπός σου ούτε ο σπιτονοικοκύρης σου ούτε η πεθερά σου. Δε φταίει. Δεν πρέπει να το χρεωθεί. 

 

Θυμήσου το «μπράβο».
 
Πες το με την καρδιά σου. Ένα «μπράβο» μπορεί να είναι πιο αποδοτικό από όλα τα «διδακτέα» μαζί. Άσε το παιδί που σηκώνει το χέρι του να πάει για τσίσα. Όντως, μπορεί να κάνει ψιλοκοπάνα του πεντάλεπτου. Όντως, μπορεί να θέλει να αποφύγει το μάθημα. Όμως αν πρέπει πραγματικά να πάει; Όχι, δεν κάνω πλάκα. Σοβαρολογώ. Καλύτερα να κάνει λούφα ένα παιδί, παρά να αγωνιά ένα άλλο.    

 

Αλλο «κάνω παρατήρηση» και άλλο «ξεφτιλίζω».
 
Ποτέ μην ξεφτιλίζεις ένα παιδί μπροστά στους συμμαθητές του. Ποτέ μην ειρωνεύεσαι, μη σαρκάζεις, μη γελοιοποιείς εκ του ασφαλούς κάποιον που δεν μπορεί να σου απαντήσει. Είσαι μεγάλος, είσαι ετοιμόλογος, είσαι από θέση ισχύος. Μη χρησιμοποιείς αυτά τα όπλα. Ποτέ. Πάνω από τα μαθήματα, πάνω από οτιδήποτε, το σημαντικότερο για ένα παιδί είναι η αξιοπρέπειά του μπροστά στους συμμαθητές του. 

 

Εχεις στα χέρια σου ένα κάκιστο βιβλίο.
 
Καλείσαι να το διδάξεις. Ξέχνα το. Όσο μπορείς. Ξέχνα το και θυμήσου την ουσία. Η ουσία περνάει στα παιδιά. Η ουσία καταγράφεται. Ποτέ η σελίδα 121 του κεφαλαίου 9.

Άνθρωπος είσαι,
 
κάποιους μαθητές σου τους γουστάρεις περισσότερο από κάποιους άλλους. Μην το δείχνεις. Το ξέρω δεν προφταίνεις, το ξέρω είσαι κουρασμένος, έχεις να διορθώσεις πενήντα ανορθόγραφες εκθέσεις , αλλά ψάξτο καλύτερα. Μπορεί το σπαστικό με τα γυαλάκια, στο πίσω θρανίο, που μοιάζει να αδιαφορεί, να είναι απλά πιο ντροπαλό. Πιο ανασφαλές. 

 

Τα παιδιά έχουν ελαττώματα.
 
Το ίδιο κι εσύ. Η διαφορά είναι ότι εσύ είσαι ενήλικος. Τα παιδιά βαριούνται το μάθημα.Το ίδιο κι εσύ. Η διαφορά είναι ότι εσύ είσαι ενήλικος. Τα παιδιά θα ήθελαν να είναι οπουδήποτε αλλού εκτός από μια αίθουσα φουλ στα ημίτονα και στους Βουλγαροκτόνους. Το ίδιο κι εσύ. Η διαφορά είναι ότι εσύ είσαι ενήλικος. 

 

Τα παιδιά δεν έχουν μόνο υποχρεώσεις. 
 
Έχουν και δικαιώματα. 

 
Άσχετο αν εμείς οι μεγάλοι, επειδή δεν μας συμφέρει,φροντίζουμε επιμελώς να τους αποκρύπτουμε το γεγονός. Και τελικά φίλε δάσκαλε: Τα παιδιά θέλουν να σε γνωρίσουν. Τα παιδιά θέλουν να σε αγαπήσουν. Μπορείς να τα βοηθήσεις, να σταθείς δίπλα τους. Μπορείς να δώσεις σχήμα στο παρόν, το μέλλον τους, στη ζωή τους ολόκληρη. Φτάνει να τους δώσεις μια ευκαιρία. Να τους απλώσεις το χέρι. Φτάνει να θυμηθείς γιατί έγινες δάσκαλος, δάσκαλε… 

 

Ελενα Ακρίτα
Και οι ξανθιές έχουν ψυχή (Καστανιώτης, 2004)    
       
Πηγή: http://hamomilaki.blogspot.gr




Πέμπτη 11 Μαΐου 2017

ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΙΑΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΛΟΓΙΑΣ ΚΟΖΑΝΗΣ


Η νέα βιβλιοθήκη-μουσείο της Κοζάνης κάνει upgrade στην μνήμη μας
Μέσα στη νέα βιβλιοθήκη-μουσείο μιας διαχρονικά λόγιας Κοζάνης

 
Στα 1813, φιλοπρόοδοι Κοζανίτες έκτισαν πλάι στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στο κέντρο της πόλης, ένα θολωτό οικοδόμημα, στο οποίο εγκατέστησαν τη βιβλιοθήκη. Δίπλα ανοικοδομήθηκε ένα ακόμα κτίριο που έφερε την την επιγραφή "Οίκος Βελτιώσεως" προκειμένου να ..."συνέρχονται οι πεπαιδευμένοι ίνα μελετώσι, φιλολογώσι και διαλέγωνται".

Ήδη από τα μέσα του 17ου αιώνα -περί το 1650- είχε προηγηθεί η λειτουργία μιας σχολικής βιβλιοθήκης με δεκάδες σπάνια παλαίτυπα ως επίκεντρο της πνευματικής κίνησης και του διαφωτισμού. Στα 1923 παραδόθηκαν στον Δήμο 6.976 τεκμήρια και αυτή είναι η αρχή της ιστορίας πίσω από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, η οποία μεταστεγάστηκε στα 1930 στην ανεγερθείσα επέκταση του Δημαρχείου, με δωρεά των αδελφών Κοβεντάρου. Η βιβλιοθήκη αποτελούσε μέχρι το 1985 τμήμα του Δήμου Κοζάνης και σήμερα αποτελεί αυτοτελές ΝΠΔΔ του Δήμου.

Μέσα στη νέα βιβλιοθήκη-μουσείο μιας διαχρονικά λόγιας Κοζάνης
 
Η Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης, από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα, διαθέτει 153.000 τόμους, περισσότερα από 380 χειρόγραφα, 315 κώδικες και πολλές σπάνιες εκδόσεις, μεταξύ των οποίων και ένα από τα 17 σωζόμενα πρωτότυπα της Χάρτας του Ρήγα Φεραίου.

Από τις σπουδαιότερες βιβλιοθήκες στην Ελλάδα, διάσημη για τα πολύτιμα αρχέτυπα και παλαίτυπά της, στα οποία συγκαταλέγονται το "Μέγα Ετυμολογικό Λεξικό" (τυπωμένο στη Βενετία το 1549) και το "Λεξικό της Σούδας" (σε βενετσιάνικη έκδοση του 1514) η θησαυρισμένη λογιοσύνη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης έχει γερές ιστορικές ρίζες και είναι ένα καμάρι της πόλης καθώς λειτουργεί ως θεματοφύλακας του πρώιμου και ακμαίου νεοελληνικού Διαφωτισμού.

"Η επισκεψιμότητα -στο παλιό κτίριο της βιβλιοθήκης- ξεπερνά τους 100.000 ανά έτος (8.000 μελετητές, μαθητές, αναγνώστες ανά μήνα). Ευελπιστούμε ότι στο νέο κτίριο και με τη 'συμφιλίωση' της βιβλιοθήκης με τις νέες ψηφιακές τεχνολογίες και τη λειτουργία του μουσείου, ο αριθμός θα αυξηθεί", λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Δ.Σ της Κοβενταρείου βιβλιοθήκης και αντιδήμαρχος πολιτισμού του δήμου Κοζάνης, Παναγιώτης Δημόπουλος.

Η ανέγερση του νέου κτιρίου, που θα στεγάσει τη νέα εποχή της βιβλιοθήκης, ξεκίνησε πριν από τουλάχιστον δέκα χρόνια, σε οικόπεδο επί της οδού Δαβάκη στην είσοδο της πόλης. Το κτίριο ολοκληρώθηκε και ήδη ξεκίνησε η μετεγκατάσταση της βιβλιοθήκης που αναμένεται ως το τέλος του χρόνου να έχει ολοκληρωθεί.

Μέσα στη νέα βιβλιοθήκη-μουσείο μιας διαχρονικά λόγιας Κοζάνης
Το νέο κτίριο, συνολικής έκτασης 6.800 τ.μ, περιλαμβάνει: τη βασική ενότητα της βιβλιοθήκης, τον κεντρικό χώρο υποδοχής και το μουσείο -τρία τμήματα αυτόνομα και αλληλεξαρτώμενα καθώς η βιβλιοθήκη βρίσκεται σε επαφή με τον κεντρικό χώρο υποδοχής και διαθέτει ανεξάρτητη είσοδο. Αναπτύσσεται σε δύο κύρια επίπεδα και ένα πατάρι, ενώ σε ένα χαμηλότερο επίπεδο χωροθετούνται τα παλαίτυπα, οι ειδικές συλλογές, ο χώρος των ερευνητών καθώς και ένα μικρό εργαστήριο συντήρησης βιβλίων.

Η επικοινωνία των δύο βασικών επιπέδων της βιβλιοθήκης γίνεται μέσω ενός κλιμακοστασίου που λειτουργεί και ως βιβλιοστάσιο. Ο κεντρικός χώρος υποδοχής έχει διπλό ρόλο καθώς λειτουργεί ως σημείο ελέγχου όλου του κτιριακού συγκροτήματος, οδηγώντας παράλληλα τους επισκέπτες στη βιβλιοθήκη και στο μουσείο, ενώ έχει τη δυνατότητα να καλύψει εκθέσεις και μικρές εκδηλώσεις.

Το μουσείο (συνολικής επιφάνειας χώρων 1.400 τ.μ) βρίσκεται και αυτό σε επαφή με τον κεντρικό χώρο υποδοχής και αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα και ένα πατάρι. Το χαμηλότερο από τα επίπεδα αυτά λειτουργεί ως αποθήκη.

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ


ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
 
Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015
Αμφιθέατρο του 2ου Πειραματικού Γυμνασίου Αθηνών

          

ΨΗΦΙΣΜΑ

 Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, ως εκπρόσωπος του φιλολογικού κόσμου της χώρας διαμαρτύρεται έντονα και καταγγέλλει εμφατικά τις βεβιασμένες, άστοχες και εμβαλωματικές αποφάσεις, που έχουν εξαγγελθεί πρόσφατα και ήδη εφαρμόζονται από το Υπουργείο Παιδείας και οι οποίες συνεχίζουν την επί διετία υποβάθμιση και συρρίκνωση όλων των φιλολογικών μαθημάτων (Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, Αρχαία Ελληνικά, Ιστορία) στο πρόγραμμα σπουδών του Γυμνασίου και του Λυκείου. Τόσο το αναλυτικό πρόγραμμα όσο και το ωρολόγιο πρόγραμμα των κύριων και καίριων αυτών μαθημάτων υφίστανται πρόχειρες και αστόχαστες μεταβολές με τη μείωση των ωρών διδασκαλίας τους, την περικοπή σημαντικών διδακτικών κειμένων και την ανάθεση διδασκαλίας τους σε καθηγητές άσχετων ειδικοτήτων.

Συγκεκριμένα:

Καταγγέλλουμε ως άκριτη και εσφαλμένη την αφαίρεση της διδασκαλίας του «Επιταφίου Λόγου» του Περικλή από την Γ΄ Λυκείου, ένα μνημειώδες κείμενο του αρχαιοελληνικού λόγου, από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας Λογοτεχνίας που γαλούχησε γενιές ολόκληρες μαθητών, ακόμη και στα χρόνια της δικτατορίας και, επιπρόσθετα, διδάσκεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Καταγγέλλουμε ως άστοχη και ανυποστήρικτη την ανάθεση διδασκαλίας της Ιστορίας σε καθηγητές μη φιλολόγους και ανεπαρκείς για το έργο αυτό, όπως, επίσης κρίνουμε άτοπη και αντιεπιστημονική την πρόσφατη διάκριση της Τοπικής από την Γενική Ιστορία και την ένταξή της στις «βιωματικές δραστηριότητες». Η Ιστορία είναι ολιστική επιστήμη και είναι ανάγκη να διδάσκεται από τους φιλολόγους καθηγητές, καθώς ο διδακτικός κατακερματισμός της υποβαθμίζει τόσο τη σημασία όσο και το μορφωτικό ρόλο του μαθήματος.
Καταγγέλλουμε ως αυθαίρετη και αδικαιολόγητη τη συρρίκνωση του μαθήματος της Λογοτεχνίας σε μία διδακτική ώρα στην Γ΄ Λυκείου, πράγμα που έχει ως συνέπεια αφενός τη στέρηση των μαθητών από το ευρύτατο φάσμα ιδεών, αξιών
και συναισθημάτων που καλλιεργούνται και μεταδίδονται μέσω των λογοτεχνικών κειμένων και αφετέρου την απουσία της σημαντικής, πέραν της μορφωτικής, κοινωνικής ευαισθητοποίησης των μαθητών, την οποία προσφέρει η μελέτη της λογοτεχνίας.
Θεωρούμε ότι καμία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικά χωρίς το στέρεο, παιδευτικό και ανθρωπιστικό υπόβαθρο όλων των φιλολογικών μαθημάτων που οικοδομούν τη γλωσσική συγκρότηση, την ιστορική συνείδηση, τη λογοτεχνική ευαισθησία και την πολιτισμική εμπειρία των νέων ανθρώπων. Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε, είναι απαραίτητη μια λελογισμένη και προσεκτική στάση αποτίμησης των θεμελιωδών εκπαιδευτικών και μορφωτικών αναγκών. Και επειδή, όπως υποστηρίζει ο Αριστοτέλης, «η τύχη των κρατών εξαρτάται, κατά βάση, από την εκπαίδευση των νέων», οι ιθύνοντες δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι ο Πολιτισμός, η Γλώσσα, η Λογοτεχνία, η Ιστορία δεν είναι τυχαία ανθρώπινα δημιουργήματα, αλλά επινοήθηκαν από τους ανθρώπους, για να δώσουν έκφραση και λύση σε προβλήματα ή ανάγκες της υλικής και πνευματικής ζωής τους. Για να έχουμε, λοιπόν, μιαν εκπαίδευση που μπορεί να οδηγήσει σε «πληρέστερη και δημοκρατική παιδεία» είναι ανάγκη να την θεμελιώσουμε στα κεκτημένα πολιτισμικά και πολιτιστικά μας εφόδια, και αυτό είναι το αίτημα μιας προοδευτικής και δημοκρατικής εκπαίδευσης, αφού πάντα ο καλλιεργημένος άνθρωπος και ο υπεύθυνος πολίτης θα ορίζονται με αναφορά στην κλασική παιδεία και τη γνώση που απέκτησαν.
Για όλους τους παραπάνω λόγους η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, εκπροσωπώντας τους φιλολόγους καθηγητές όλης της χώρας, καλεί τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και όλους τους συναρμοδίους για την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση να αναθεωρήσουν τις σχετικές με τα φιλολογικά μαθήματα αποφάσεις τους και να αποδώσουν σ’ αυτά την κεντρική θέση που πρέπει να έχουν στο Πρόγραμμα Σπουδών, ώστε να επιτελούν λυσιτελώς τον ουσιαστικό μορφωτικό ρόλο τους.


                                          Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος                                                                Η Γενική Γραμματέας
Αναστάσιος Αγγ. Στέφος                                                 Γεωργία Χαριτίδου




Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΝΑΡΞΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ : "ΤΑ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ" ΕΝΟΣ ΜΑΘΗΤΗ



Αυτό το σχολείο θα έλεγα σχολειό μου

Στο σχολειό που ονειρεύομαι :

δεν θέλω να είναι ασήκωτες οι τσάντες
θέλω να μαθαίνω με εκείνον τον τρόπο που να μη το καταλαβαίνω ,
θέλω να διδάσκομαι από αυτά που αισθάνομαι και  όχι από αυτά που ακούω ή βλέπω μόνο
θέλω στο κουδούνι του σχολάσματος να σκέφτομαι πως πέρασε έτσι η ώρα
θέλω εκείνα τα όρια που θα μάθω να βάζω μόνος μου,για να τα σέβομαι και όχι να τα φοβούμαι μόνο
θέλω να είναι η χώρα των χρωμάτων και των εκπλήξεων ,εκεί όπου μαγικά συμβαίνουν
δεν θέλω άλλα αριστεία και βραβεία ,παινέματα της μαμάς στη γειτονιά
θέλω να ανασαίνω κανονικά και όχι στα κλεφτά, όπως όταν ακούω για  διαγώνισμα , εξετάσεις, επιτυχία
θέλω τους δασκάλους μου εκπαιδευτικούς και όχι εκπαιδευτές, υπερήφανους δικούς μου ήρωες και όχι φοβισμένους ,σκυφτούς που κάνουν απλά μια δουλειά, που  φυσάνε απαλά τη φλόγα μου για να φουντώσει και όχι με δύναμη ανέμου να τη σβήνουν

θέλω όταν γυρνάω  στο σπίτι να έχω να λέω  όμορφες ιστορίες και όχι να με ρωτούν μόνο πως τα πήγα στα μαθήματα

δεν θέλω κανένα ταλέντο μου να ξαναπάει χαμένο, γιατί ποτέ κανείς δεν έψαξε για να το ανακαλύψει
δεν θέλω να διδάσκομαι δυο φορές το κάθε πράμα μια στο σχολειό και μια μετά το σχολειό
θέλω να έχω χρόνο να παίξω ,να κάνω κάτι που μου αρέσει και να μη θυσιάζω το παρόν μου  για το μέλλον μου
θέλω να μαθαίνω με λαχτάρα για να μένει για πάντα και όχι με το πρέπει που έχει ημερομηνία λήξης
θέλω  να βλέπω τους συμμαθητές μου ως συνοδοιπόρους και όχι ως αθλητές που πρέπει να προσπεράσω
θέλω  να ανοίγομαι στους άλλους, να κοινωνώ και όχι να συγκεντρώνομαι ,πρωτιά για να πετύχω

θέλω να μάθω να αναλύω ,να συνθέτω και να αξιολογώ και όχι μόνο αντιγραφή που από τη πρώτη δημοτικού ακόμα κάνω
θέλω ένα σχολειό που να μη μπερδεύει το καλό με την αδράνεια και το κακό με τη δράση
δεν θέλω ένα σχολείο που θα μου βάζει επαγγελματική ετικέτα πριν καν γνωρίσω τον κόσμο και τον εαυτό μου
θέλω η ζωηράδα μου να είναι ευκαιρία για δημιουργία και όχι πρόβλημα μαθησιακό  να θεωρείται
θέλω να υπογραμμίζει τις ιδιαιτερότητες και όχι να γίνεται γόμα που θέλει να τις σβήσει
θέλω να έχω ,όταν μεγαλώσω , να θυμάμαι και άλλα πράματα πέρα από τις εκδρομές και τα πάρτι
θέλω το κουδούνι για μέσα να είναι το ίδιο γλυκό με το κουδούνι για έξω
δεν  θέλω  σχολείο  φυλακή και  αίθουσες ανήλιαγα κελιά, αλλά να είναι της ελευθερίας μου τα πρώτα μονοπάτια
θέλω ένα σχολειό όπου να μη με μαθαίνει μόνο εντολές να υπακούω, αλλά να δίνω σημασία  στις πιο ισχυρές εσωτερικές φωνές μου
θέλω να μου αφήνει χώρο για την παιδικότητα και την εφηβεία μου και όχι να με πιέζει να τις αναβάλω για αργότερα ή να τις ματαιώσω και τελείως
και θέλω η Εκπαίδευση να είναι ο πιο έμπιστος υπηρέτης  της Παιδείας και όχι εκείνος που εξαγοράστηκε για να την προδώσει. 


ΠΗΓΗ : Δημήτρης Τσιριγώτης .Φυσικός


Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2014

ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ !


Μία συλλογή φωτογραφιών με μαθητές και μαθήτριες από διάφορα μέρη του κόσμου.
 Κάποιες φωτογραφίες είναι άκρως συγκινητικές, καθώς αποτυπώνουν με μοναδικό τρόπο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κάποια παιδιά όχι μόνο στο σχολείο, αλλά γενικότερα στην καθημερινή τους ζωή.

Εικόνες που θα έπρεπε να μας προβληματίσουν και συγχρόνως να μας κάνουν να εκτιμήσουμε το μέγα αγαθό της ειρήνης και της ευημερίας…











Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ : 6 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΑΠΟ ΣΑΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ !

1. Να μην κάνετε τις εργασίες του
Αντισταθείτε στον πειρασμό να ολοκληρώσετε ή να διορθώσετε τις εργασίες του μόλις το παιδί πέσει για ύπνο, προκειμένου να μη «γίνει ρεζίλι» την επόμενη μέρα στην τάξη. Οι εργασίες που δίνονται για το σπίτι έχουν στόχο να βοηθήσουν το παιδί να κατανοήσει καλύτερα όσα έμαθε μέσα στη μέρα και δεν χρειάζεται να είναι αλάνθαστες. Αν δυσκολεύεται να καταλάβει κάτι, βοηθήστε το, αλλά σε καμία περίπτωση μην αναλάβετε εσείς τις υποχρεώσεις του. Αν διαπιστώσετε ότι οι εργασίες τού φαίνονται συστηματικά πάρα πολύ δύσκολες, ενημερώστε τους εκπαιδευτικούς του.

2. Να μην απαιτείτε να είναι πάντα «τέλειο»

Τα παιδιά μαθαίνουν εξίσου από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Δείξτε έμπρακτα στο παιδί σας ότι δεν σας απογοητεύει όταν κάνει λάθη και εκμεταλλευτείτε τέτοιες ευκαιρίες για να του διδάξετε τι μπορεί να μάθει μέσα από κάθε λάθος. Ένα παιδί το οποίο δέχεται συνεχώς αρνητική κριτική για τα λάθη του παραιτείται από τη διαδικασία της μάθησης και αποκτά χαμηλή αυτοεκτίμηση. Επίσης, δεν είναι ποτέ ευχαριστημένο με τον εαυτό του και αγχώνεται πολύ εύκολα με καθετί που σχετίζεται με τη μάθηση.

 
3. Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες 
Όσο έξυπνο, ετοιμόλογο και ταλαντούχο κι αν σας φαίνεται το παιδί σας, πρέπει να παραδεχτείτε ότι οι πιθανότητες να μεγαλώνετε τον επόμενο Αϊνστάιν είναι μικρές. Μην εκνευρίζεστε εάν δυσκολεύεται στη γεωμετρία και μην αντιμετωπίζετε με καχυποψία τους εκπαιδευτικούς, εάν σας πουν ότι το παιδί σας είναι ένας μέτριος μαθητής. Είναι ωραίο να περιμένει κανείς το καλύτερο από το παιδί του, αλλά είναι ακόμα σπουδαιότερο να είναι ρεαλιστής και να μη συγκρίνει το παιδί του με άλλα. Κάθε παιδί έχει τα δικά του ταλέντα και αυτά πρέπει να αναπτύξει, πάντα με γνώμονα την αγάπη και την ενθάρρυνση και όχι την καταπίεση και τον εξαναγκασμό.

4. Να κλείσετε την τηλεόραση και τον υπολογιστή

Δεν είναι μόνο ότι κάνει κακό στο παιδί, αλλά και ο χρόνος που περνάει μπροστά στην οθόνη είναι χαμένος χρόνος. Περιορίστε τον και εκμεταλλευτείτε τις υπόλοιπες ώρες για να παίξετε, να διαβάσετε βιβλία, να κάνετε βόλτες μαζί με το παιδί, να συζητήσετε. Προσέξτε ιδιαίτερα τι βλέπει στην τηλεόραση το βράδυ, γιατί έχει παρατηρηθεί ότι οι έντονες ή βίαιες σκηνές μπορούν να διαταράξουν τον ύπνο του και ένας μαθητής που δεν έχει κοιμηθεί καλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα αποδώσει καλά την επόμενη μέρα στην τάξη.


5. Να μην στερείτε τον ελεύθερο χρόνο του 


Σίγουρα θέλετε το καλύτερο για το παιδί σας, όμως με το να το γράψετε ταυτόχρονα σε δύο ξένες γλώσσες, κολυμβητήριο, πιάνο και ζωγραφική δεν θα του προσφέρετε περισσότερα εφόδια για τη ζωή. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να έχετε ένα παιδί που τρέχει από τη μία δραστηριότητα στην άλλη μετά το σχολείο, με αποτέλεσμα στο τέλος της μέρας να είναι κουρασμένο, εκνευρισμένο και αγχωμένο.


6. Να έχετε εμπιστοσύνη στους δασκάλους του 

Σίγουρα, δεν θα εκτιμούσατε ιδιαίτερα ένα δάσκαλο που στην καθιερωμένη συνάντησή σας, για να συζητήσετε την πρόοδο του παιδιού σας, έπαιρνε την πρωτοβουλία να σας κάνει υποδείξεις για το πώς να «κάνετε τη δουλειά σας». Το ίδιο ακριβώς ισχύει και αντίστροφα. Κανένας δάσκαλος δεν περιμένει από εμάς να μάθει πώς να κάνει τη δική του δουλειά. Ευτυχώς, έχουν όλοι λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση, πολλοί έχουν ιδιαίτερα σημαντική εμπειρία και οι περισσότεροι αγαπούν τόσο τη δουλειά τους ώστε να μπορούν να την κάνουν με συνέπεια, ευαισθησία και εξαιρετικά αποτελέσματα.


Με τη συνεργασία της Μαρίας Σκαπέρα (M. Ed. ψυχοπαιδαγωγός – εκπαιδευτική σύμβουλος).
ΠΗΓΗ : http://36dimotiko.blogspot.gr/2013/11/6.html

Τετάρτη 23 Ιουλίου 2014

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ : ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ




Το Μουσείο Μπενάκη με την ματιά της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη και τη φωνή του Γουίλεμ Νταφόε, σε ένα εξαιρετικό φιλμάκι 7 λεπτών, που αξίζει να δείτε.

Ο Αμερικάνος ηθοποιός, δανείζει την φωνή του στο πνεύμα του ιδρυτή του Μουσείου, Αντώνη Μπενάκη, για να μας ξεναγήσει μέσα από τις εικόνες της Αθηνάς Τσαγγάρη, όχι μόνο στην ιστορία, μα κυρίως στην φιλοσοφία ενός ανθρώπου και ενός  χώρου πολιτισμού. 

Αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, εικόνες αρχείου, αλλά και το ζωντανό τώρα, απόλυτο παρόν. Εικόνες από παιδιά που κινούνται, εξερευνούν παίζουν στους χώρους του μουσείου, και η Ελληνική παράδοση ζωντανή, στην άσφαλτο της Βασιλίσσης Σοφίας, έξω από το κτήριο του μουσείου. 

Το φιλμ κατορθώνει να είναι κάτι παραπάνω από ένα «διαφημιστικό φιλμ», πετυχαίνοντας όχι απλά να εξυμνήσει έναν χώρο και τον ιδρυτή του, αλλά να σε βοηθήσει να κατανοήσεις γιατί ένα μουσείο ζει και αναπνέει μαζί σου, γιατί είναι χρήσιμο, απαραίτητο, πολύτιμο.







 
Το φιλμ είναι μια προσφορά της Faliro House Productions και του Χρήστου Κωνσταντακόπουλου για το Μουσείο Μπενάκη. Σύλληψη και σκηνοθεσία: Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη. Αφήγηση (φωνή του Αντώνη Μπενάκη): Γουιλεμ Νταφόε. Κείμενο: Αθηνά Ραχήλ Τσαγγκάρη & Άννα Νικολάου. Πρωτότυπη μουσική: Μαριλένα Ορφανού. Παραγωγή: Χρήστος Κωνσταντακόπουλος & Κώστας Κεφάλας.

 ΠΗΓΗ : Flix.gr

Κυριακή 18 Μαΐου 2014

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΟΥΣΕΙΩΝ - TA ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ

ΜΕΣ  ΣΤΑ  ΜΟΥΣΕΙΑ



Τι είναι αυτό που μπορεί να προκαλέσει τα παιδιά να μπουν σ’ ένα μουσείο; Τι είναι αυτό μέσα στα μουσεία που από μικρή ηλικία μπορεί να τα γοητεύσει, να ικανοποιήσει την περιέργειά τους, να χορτάσει τη λαιμαργία τους για γνώση;
Πιστεύουμε, πως πριν ένα παιδί επισκεφτεί ένα μουσείο πρέπει να έχει γίνει μια προετοιμασία είτε πηγαίνει με τους γονείς του είτε με το σχολείο του. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στόχος δεν είναι να δει όσο το δυνατό περισσότερα εκθέματα, αλλά όσα του κάνουν εντύπωση ή εμείς πιστεύουμε πως μπορούμε με την αφήγησή μας να το προκαλέσουμε να τα περιεργαστεί. Η ανακάλυψη των εκθεμάτων του μουσείου δεν πρέπει να εξαντλείται την ώρα της επίσκεψης, αλλά πρέπει να εξακολουθεί να τα θυμάται και να ικανοποιεί την περιέργειά του και μετά την επίσκεψη.

Όταν επισκέπτεσαι με ένα παιδί ένα μουσείο, ακόμη κι αν το έχεις δει πολλές φορές πριν, είναι σαν να το βλέπεις για πρώτη φορά, καθώς αν αφεθείς να σε οδηγήσει, παρατηρεί τα πράγματα μ’ ένα καθαρό μάτι και το μυαλό του βάζει ερωτήσεις που ανατρέπουν αυτά που κάποιος έχει μάθει να ξέρει.
Ο τρόπος που βλέπουν τα παιδικά μάτια, ονειρεύομαι να γίνει βιβλία που θα μας ξεναγήσουν πάλι από την αρχή.

ΠΗΓΗ :  www.bookbook.gr

Κυριακή 30 Μαρτίου 2014

ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΤΕ ΤΟ ... BOOK ? (ΒΙΒΛΙΟ)

Όταν το βιβλίο συγκρίνεται με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, νικητής αναδεικνύεται το βιβλίο !