Πέμπτη 16 Απριλίου 2015

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ (ΕΝΟΤΗΤΑ 7η)

  1. Να συμπληρώσετε τις παρακάτω φράσεις με τους επιρρηματικούς προσδιορισμούς που υπάρχουν μέσα στην παρένθεση, ανάλογα με τις ερωτήσεις που βρίσκονται στη δεξιά στήλη.

(αν προσπαθήσεις κι εσύ, στο δρόμο, βιαστικά, πίσω, για να μορφωθούν, γελώντας και τραγουδώντας, κάπου κάπου, καλύτερα, από δω και πέρα, τόσο)

 



1. Συνήθιζε να κάθεται………………………………………………………. πού;
2. Τα παιδιά μαθαίνουν γράμματα……………………………………… με ποιο σκοπό;
3. Όλα ήταν……………………………………………………………ωραία! πόσο;
4. Βλεπόμαστε………………………………………………………………….. πότε;
5. Θα σε βοηθήσω,……………………………………………………………. με ποια προϋπόθεση;
6. Περπατούσανε………………………………………………………………. πού, πώς;
7. Περάσαμε μια ευχάριστη βραδιά…………………………………….. πώς;
8. Όλα θα πάνε………………………………………………………………….. πώς, πότε;


2. Να βρείτε σε ποιο ερώτημα απαντούν και τι δηλώνουν οι επιρρηματικοί  προσδιορισμοί στις φράσεις που ακολουθούν:

1. Τριγυρνούσε άσκοπα στην πόλη όλη μέρα.
2. Ο Πέτρος είναι φοβερός στα μαθηματικά.
3. Ταξιδεύει χειμώνα καλοκαίρι.
4. Ήρθε αμέσως, για να μας βοηθήσει.
5. Περπατούσε καμαρωτός.
6. Θα γράψεις καλά, αν διαβάζεις μεθοδικά.
7. Τις προάλλες συνάντησα έναν παλιό μου φίλο.
8. Του εξέθεσα με λεπτομέρειες τις απόψεις μου.
9. Πηγαίνοντας σπίτι μου συνάντησα τον πατέρα μου.
10. Φάε και πιες όσο θες, αλλά μη φωνάζεις.


3. Στις παρακάτω φράσεις να υπογραμμίσεις τους επιρρηματικούς προσδιορισμούς και να τους αντικαταστήσεις με άλλους που να δηλώνουν την ίδια επιρρηματική σχέση.

1. Τα μαρτύρησε όλα από το φόβο του.
2. Όλα τα κάνει με βιασύνη.
3. Μας υποδέχτηκε με χαρά.
4. Θυσιάστηκε για τη σωτηρία του παιδιού του.
5. Τους κοίταζε όλους χωρίς να μιλάει.
6. Αυτά τα λέει από φθόνο.
7. Ξεγελώντας και κοροϊδεύοντας τον κόσμο, δεν μπορείς να πετύχεις στη ζωή σου.
8. Ο καθηγητής μας αντιμετώπιζε τις αταξίες μας ήρεμα.
9. Πήγε στο εξωτερικό για σπουδές.


4. Να μετασχηματίσετε τις παρακάτω φράσεις αντικαθιστώντας τα επιρρήματα με ένα προθετικό σύνολο.

1. Πολύ δύσκολα κατάφερε να συρθεί μέχρι την εξώπορτα.
2. Δούλευε αδιάκοπα και έτσι μπόρεσε και αντιμετώπισε τις οικονομικές δυσκολίες.
3. Είχαν απεργία οι εργαζόμενοι στα αστικά λεωφορεία και αναγκαστικά επέστρεψα στο σπίτι με τα πόδια.
4. Εκεί τον είδα να κουβεντιάζει με μια γυναίκα.
5. Κάπου κάπου μας επισκεπτόταν.
6. Σιγά σιγά προσαρμοζόταν στις απαιτήσεις της νέας του θέσης.





5. Να μετασχηματίσετε τις παρακάτω φράσεις, έτσι ώστε στη θέση των υπογραμμισμένων επιρρηματικών προσδιορισμών να βάλετε άλλους με ίδια σημασία, που να εκφέρονται με όποιο τρόπο ή με όποιους τρόπους αναφέρονται μέσα στην παρένθεση.

1. Μας υποδέχτηκε χαμογελαστός, (μετοχή — προθετικό σύνολο)
2. Παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία, (επιρρηματικό κατηγορούμενο — πρόταση)
3. Έφυγε βιαστικά όταν ξημέρωσε, (πτωτικός προσδιορισμός — μετοχή)
4. Να μου επιστρέψεις τα χρήματα- σε διαφορετική περίπτωση θα τα διεκδικήσω δικαστικώς, (επίρρημα)
5. Όπου και να πάει τον αναγνωρίζουν, γεγονός που τον ενοχλεί, (επίρρημα— προθετικό σύνολο)
6. Επαναλαμβάνοντας συνεχώς τα ίδια και τα ίδια, γίνεσαι κουραστικός, (προθετικό σύνολο —πρόταση)


6. Να αντικαταστήσετε τα προθετικά σύνολα με επιρρηματικούς προσδιορισμούς που να εκφέρονται με διαφορετικό τρόπο, χωρίς να αλλάξει η σημασία κάθε φράσης.

π.χ. Η μητέρα δέχτηκε τη δυσάρεστη είδηση με ηρεμία.
       Η μητέρα δέχτηκε τη δυσάρεστη είδηση ήρεμη (ή ήρεμα).


1. Με την ανατολή του ήλιου άρχισαν την ανοδική πορεία τους.
2. Πριν από το τέλος της εκπομπής σηκώθηκε και έφυγε εκνευρισμένος.
3. Με καμάρι τούς ανακοίνωσε ότι θα γίνει μητέρα.
4. Στα νιάτα της ήταν πολύ όμορφη.
5. Θυσιάστηκαν για την πατρίδα τους.
6. Συμφώνησα παρά τη θέληση μου.
7. Είναι περήφανος για το κατόρθωμα του.
8. Πάω στο σπίτι, για να τους περιμένω.
9. Κατά το βράδυ γύρισε σκεφτικός και αμίλητος.
10. Επιστρέψαμε με τα πόδια, για να έχουμε το χρόνο να συζητήσουμε.


7. Να διακρίνετε σε ποιες περιπτώσεις ο εμπρόθετος προσδιορισμός είναι αντικείμενο και σε ποιες επιρρηματικός προσδιορισμός.

1. Χάρισα στον Πέτρο ένα ωραίο βιβλίο.
2. Το πρωί υποδέχτηκα τον αδελφό μου στο αεροδρόμιο.
3. Παρουσίασα στην καθηγήτρια μου όλα τα έργα μου.
4. Τον είδα στη γιορτή του Κώστα.
5. Έφυγε από το σπίτι χωρίς να μιλήσει καθόλου.
6. Ζήτησε από το Γιάννη χίλιες δραχμές.
7. Συμφώνησα με το διευθυντή μου σε όλα.
8. Μου μίλησε με πολλή δυσκολία.
9. Σε λίγες μέρες όλα θα διορθωθούν.
10. Σε ποιον έδωσες τα χρήματα;
11. Από ποιον πήρες αυτή την πληροφορία;
12. Από φθόνο σού τα είπε αυτά.


 ΠΗΓΗ : http://blogs.sch.gr/stratilio/archives/797

 

Τετάρτη 15 Απριλίου 2015

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - "ΤΑ ΕΞ ΕΚΑΣΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΙΔΙΩΜΑΤΑ"



Μια εργασία για τη διατροφή και των αρχαίων Ελλήνων :

                         
  ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ (Αρχαιότητα, Βυζάντιο, Μεσογειακή) from RODIANI


Οι κατσαρόλες, τα τηγάνια και ... άλλα στην κουζίνα των αρχαίων Ελλήνων 
 
                         
ΤΑ ΜΑΓΕΙΡΙΚΑ ΣΚΕΥΗ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ from STELLASI


Αρχαία προϊόντα με ονομασία προέλευσης :



Χάρτης Μεσογείου την εποχή του β' ελληνικού αποικισμού 




Κυριακή 12 Απριλίου 2015

"ΠΑΣΧΑ ΣΤΑ ΠΕΛΑΓΑ" - ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ


Αλταμούρας Ι.

 
Το πλοίο ολοσκότεινο έσκιζε τα νερά ζητώντας ανυπόμονα το λιμάνι του. Δεν είχε άλλο φως παρά τα δυο χρωματιστά φανάρια ζερβόδεξα της γέφυρας· ένα άλλο φανάρι άσπρο, αχτινοβόλο, ψηλά στο πλωριό κατάρτι και άλλο ένα μικρό πίσω στην πρύμνη του. Τίποτε άλλο.
          Οι επιβάτες όλοι ξαπλωμένοι στις καμπίνες τους, άλλοι παραδομένοι στον ύπνο και άλλοι στους συλλογισμούς. Οι ναύτες και οι θερμαστές, όσοι δεν είχαν υπηρεσία, κοιμόνταν βαριά στα κρεβάτια τους. Ο καπετάνιος με τον τιμονιέρη ορθοί στη γέφυρα, μαύροι ίσκιοι, σχεδόν ανάεροι, έλεγες ότι ήταν πνεύματα καλόγνωμα, που κυβερνούσαν στο χάος την τύχη του τυφλού σκάφους και των κοιμισμένων ανθρώπων.
  Έξαφνα η καμπάνα της γέφυρας σήμανε μεσάνυχτα. Μεσάνυχτα σήμανε και η καμπάνα της πλώρης. Το καμπανοχτύπημα γοργό, χαρούμενο, επέμενε να ρίχνει τόνους μεταλλικούς περίγυρα, κάτω στη σκοτεινή θάλασσα και ψηλά στον αστροφώτιστο ουρανό, και να κράζει όλους στο κατάστρωμα. Και μεμιάς το σκοτεινό πλοίο πλημμύρισε από φως, θόρυβο, ζωή. Άφησε το πλήρωμα τα κρεβάτια του και οι επιβάτες τις καμπίνες τους.
          Εμπρός στην πλώρη και στην πρύμνη πίσω, ανυπόμονα έφευγαν από τα χέρια του ναύκληρου τα πυροτεχνήματα, έφταναν, λες, τ’ αστέρια, και έπειτα έσβηναν στην άβυσσο.
          Τα ξάρτια, τα σχοινιά, οι κουπαστές έλαμπαν, σαν επιτάφιοι από τα κεριά. Και δεν ήταν εκείνη τη στιγμή το καράβι παρά ένα μεγάλο πολυκάντηλο, που έφευγε πάνω στα νερά σαν πυροτέχνημα.

         

 Η γέφυρα στρωμένη με μια μεγάλη σημαία έμοιαζε Άγια Τράπεζα. Ένα κανίστρι με κόκκινα αυγά και ένα με λαμπροκούλουρα επάνω. Ο πλοίαρχος σοβαρός με ένα κερί αναμμένο στο χέρι άρχισε να ψάλλει το «Χριστός Ανέστη». Το πλήρωμα και οι επιβάτες γύρω του ξεσκούφωτοι και με τα κεριά στα χέρια ξανάλεγαν το τροπάρι ρυθμικά και με κατάνυξη.
          ― Χρόνια πολλά, κύριοι!... Χρόνια πολλά, παιδιά μου!... ευχήθηκε, άμα τελείωσε τον ψαλμό, γυρίζοντας πρώτα στους επιβάτες και έπειτα στο πλήρωμα ο πλοίαρχος.
          ― Χρόνια πολλά, καπετάνιε, χρόνια πολλά!... Απάντησαν εκείνοι ομόφωνα.
          ― Και του χρόνου στα σπίτια σας, κύριοι! Και του χρόνου στα σπίτια μας, παιδιά, ξαναείπε ο πλοίαρχος, ενώ ένα μαργαριτάρι στην άκρη των ματιών του.
          ― Και του χρόνου στα σπίτια μας, καπετάνιε.
Έπειτα πέρασε ένας ένας, πρώτα οι επιβάτες, έπειτα το πλήρωμα, πήραν από το χέρι του το κόκκινο αυγό και το λαμπροκούλουρο και άρχισαν πάλι οι ευχές και τα φιλήματα.
          ― Χριστός Ανέστη!
          ― Αληθινός ο Κύριος!
          ― Και του χρόνου σπίτια μας!
          Oι επιβάτες τράβηξαν στις θέσεις τους να φάνε τη μαγειρίτσα. Οι ναύτες ζευγαρωτά στους διαδρόμους τσούγκριζαν τ’ αυγά τους, γελούσαν, σπρώχνονταν μεταξύ τους, έτρωγαν λαίμαργα, καλοχρονίζονταν σοβαρά και κοροϊδευτικά.
          Έπαψε το καμπανοχτύπημα· ένα ένα έσβησαν τα κεριά. Το καράβι βυθίστηκε πάλι στην ησυχία του. Ο καπετάνιος και ο τιμονιέρης καταμόναχοι πάνω στη γέφυρα, πνεύματα, θαρρείς, ανάερα, εξακολουθούσαν τη δουλειά τους σιωπηλοί και άγρυπνοι.
          ― Γραμμή!
          ― Γραμμή!
          Και το πλοίο ολοσκότεινο πάλι εξακολούθησε να σκίζει τα νερά, ζητώντας ανυπόμονα το λιμάνι του.

 (από το βιβλίο: Αναγνωστικό Ε΄ Δημοτικού, ΟΕΔΒ, 1974)



 

Παρασκευή 10 Απριλίου 2015

" ΜΑΝΑ ΜΟΥ, ΜΑΝΑ" - ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ

EL GRECO - PIETA
 
Βυζαντινός Ύμνος της Μεγάλης Παρασκευής των Μαρωνιτών του Λιβάνου (Wa habibi... ).
Απόδοση στα ελληνικά από τον Νίκο Γκάτσο.
Διασκευή εναρμόνιση από τον Χριστόδουλο Χάλαρη
Εκτέλεση : Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή


ΜΑΝΑ ΜΟΥ, ΜΑΝΑ

Μάνα μου μάνα
στο δρόμο μου σπείρανε
πέτρα κι αψιθιά.
Μάνα μου μάνα
τα νιάτα μου γείρανε
κάτω απ’τα σπαθιά.


Ουρανέ μου
στείλε μου νερό
να ποτίσω την έρημο
να φυτρώσει
λουλούδι δροσερό
στο κορμί μου τ’αέρινο
μάνα μου μάνα
την άνοιξη φέρε μου
πάνω στο σταυρό.


Μάνα μου μάνα
ηλιόλουστη μέρα μου
πότε θα σε βρω.
Ουρανέ μου
διώχ’τη συννεφιά
να περάσω τα σύνορα
κι ένα βράδυ
πάνω στα βουνά
να χτυπήσω τα σήμαντρα
μάνα μου μάνα
στα χέρια μου σήμερα
καίνε τα καρφιά.


Ουρανέ μου
στείλε μου νερό
να ποτίσω την έρημο
να φυτρώσει
λουλούδι δροσερό
στο κορμί μου τ’αέρινο
μάνα μου μάνα
τον ήλιο σου φέρε μου
πάνω στο σταυρό.





Δευτέρα 6 Απριλίου 2015

Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ



Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ

ΚΑΤΑΚΟΠΟΣ από τις ουράνιες περιπέτειες, έπεσα τις πρωινές ώρες να κοιμηθώ.

Στο τζάμι, με κοίταζε η παλαιά Σελήνη, φορώντας την προσωπίδα του Ήλιου.

 







 Μ. ΤΡΙΤΗ
 
ΜΟΛΙΣ ΣΗΜΕΡΑ βρήκα το θάρρος και ξεσκέπασα το κηπάκι σαν φέρετρο. Με πήραν κατάμουτρα οι μυρωδιές, λεμόνι, γαρίφαλο.

Ύστερα παραμέρισα τα χρόνια, τα φρέσκα πέταλα και να: η μητέρα μου, μ’ ένα μεγάλο άσπρο καπέλο και το παλιό χρυσό ρολόι της κρεμασμένο στο στήθος.

Θλιμμένη και προσεκτική. Πρόσεχε κάτι ακριβώς πίσω από μένα.

Δεν πρόφτασα να γυρίσω να δω γιατί λιποθύμησα.



 
 Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ
 
ΟΛΟΕΝΑ ΟΙ ΚΑΚΤΟΙ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ κι ολοένα οι άνθρωποι ονειρεύονται σα να ’ταν αιώνιοι. Όμως το μέσα μέρος του Ύπνου έχει όλο φαγωθεί και μπορείς τώρα να ξεχωρίσεις καθαρά τι σημαίνει κείνος ο μαύρος όγκος που σαλεύει

Ο λίγες μέρες πριν ακόμη μόλις αναστεναγμός

Και τώρα μαύρος αιώνας.

 


 Μ. ΠΕΜΠΤΗ
 
ΜΕΡΑ ΤΡΕΜΑΜΕΝΗ όμορφη σαν νεκροταφείο
με κατεβασιές ψυχρού ουρανού

Γονατιστή Παναγία κι αραχνιασμένη

Τα χωμάτινα πόδια μου άλλοτε

(Πολύ νέος ή και ανόητα όμορφος θα πρέπει
να ήμουν)

Οι και δύο και τρεις ψυχές που δύανε
Γέμιζαν τα τζάμια ηλιοβασίλεμα.
 

Μ. ΠΕΜΠΤΗ, β
 
ΣΩΣΤΟΣ ΘΕΟΣ. Όμως κι αυτός έπινε το φαρμάκι του
γουλιά γουλιά καθώς του είχε ταχθεί
έως ότου ακούστηκε η μεγάλη έκρηξη.

Χάθηκαν τα βουνά. Και τότε αλήθεια φάνηκε
πίσω από το πελώριο πηγούνι ο κύλικας

Κι αργότερα οι νεκροί μες στους ατμούς, εκτάδην.




 Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
 
ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΝΟΛΟΓΩ, σωπαίνω.

Ίσως και να ’μαι σε κατάσταση βοτάνου ακόμη
φαρμακευτικού ή φιδιού μιας κρύας Παρασκευής

Ή μπορεί και ζώου από κείνα τα ιερά
με τ’ αυτί το μεγάλο γεμάτο ήχους βαρείς
και θόρυβο μεταλλικό από θυμιατήρια.


 

 
Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, β
 
Αντίς για Όνειρο

ΠΕΝΘΙΜΟΣ ΠΡΑΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ μες στο λιβάνι
αναθρώσκουν παλαιές Μητέρες ορθές σαν κηροπήγια
τυφεκιοφόροι νεοσύλλεκτοι σε ανάπαυση
μικρά σκάμματα ορθογώνια, ραντιστήρια, νάρκισσοι.

Σαν να ’μαι, λέει, ο θάνατος ο ίδιος αλλ’
ακόμη νέος αγένειος που μόλις ξεκινά
κι ακούει πρώτη φορά μέσα στο θάμβος των κεριών
το «δεύτε λάβετε τελευταίον ασπασμόν».




Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ
 
ΠΕΡΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ αϋπνία μου
λίγο, για μια στιγμή, μου χαμογέλασε
η θεούλα με τη μωβ κορδέλα
που από παιδάκι μου κυκλοφοράει τα μυστικά
Ύστερα χάθηκε πλέοντας δεξιά
να πάει ν’ αδειάσει τον κουβά με τ’ απορρίματά μου
- της ψυχής αποτσίγαρα κι αποποιηματάκια -
εκεί που βράζει ακόμη όλο παλιά νεότητα
και αγέρωχο το πέλαγος.
 

Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ, β
 
ΠΑΛΙ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ της θάλασσας το μαύρο
εκείνο σύννεφο που ανεβάζει κάπνες
όπως φωνές επάνω από ναυάγιο

Χαμένοι αυτοί που πιάνονται από τ’ Άπιαστα

Όπως εγώ προχθές του Αγίου Γεωργίου ανήμερα
που πήα να παραβγώ μ’ αλόγατα όρθια
και θωρακοφόρους
και μου χύθηκε όλη, όξω απ’ τη γης, η ερωτοπαθής
ψυχή μου.

(«Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου», εκδόσεις «ύψιλον / βιβλία», 1984). 



Παρασκευή 3 Απριλίου 2015

" Η ΑΘΗΝΑ ΠΡΟΠΥΡΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ " - ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ : ΕΝΟΤΗΤΑ 15η

                                         Μετάφραση :

Οι πρόγονοι των νεκρών που κείτονται εδώ, επειδή από τη φύση τους ήταν ευγενείς και είχαν κοινές αντιλήψεις, έκαναν πολλά καλά έργα και άξια θαυμασμού. Από την άλλη, οι απόγονοι εκείνων άφησαν πίσω λόγω της ανδρείας τους μνημεία νίκης αθάνατα και μεγαλοπρεπή. Γιατί μόνοι αυτοί μπήκαν σε κινδύνους για όλη την Ελλάδα ενάντια σε πολλές δεκάδες χιλιάδες βαρβάρων.
Ο βασιλιάς της Ασίας, επειδή έλπιζε ότι θα υποδουλώσει και την Ευρώπη, έστειλε εναντίον μας στρατό πεντακοσίων χιλιάδων ανδρών. Και επειδή οι Πέρσες πίστεψαν ότι, εάν έκαναν αυτή την πόλη φίλη με τη θέλησή της ή εάν την κυρίευαν χωρίς τη θέλησή της, εύκολα θα γίνονταν κυρίαρχοι των άλλων Ελλήνων, αποβιβάστηκαν στο Μαραθώνα, επειδή έτσι πίστεψαν ότι οι Έλληνες θα ήταν εντελώς αβοήθητοι από συμμάχους, αν τολμούσαν να κάνουν επίθεση, ενώ ακόμα οι Έλληνες θα διαφωνούσαν.
Είχαν σχηματίσει μια τέτοια εντύπωση για την πόλη (την Αθήνα) και από τα προηγούμενα έργα της, ότι δηλαδή, αν πρωτύτερα έκαναν επίθεση εναντίον άλλης πόλης, θα πολεμούσαν εναντίον εκείνων και των Αθηναίων. Γιατί θα έρχονταν για να βοηθήσουν με προθυμία αυτούς που αδικούνταν.


 ΑΣΚΗΣΕΙΣ : 


ΟΜΟΙΟΠΤΩΤΟΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΙ
Παράθεση, Επεξήγηση, Επιθετικός και Κατηγορηματικός Προσδιορισμός

1. Να υπογραμμίσετε τους ομοιόπτωτους προσδιορισμούς στις παρακάτω προτάσεις και  να δηλώσετε το είδος τους :


  1. Σάμιος, ὁ ναύαρχος, ἦν Λακεδαιμόνιος.

  1. Τούτους, τούς πρέσβεις, ἀπέστειλαν εἰς Κῦρον.

  1. Ὁ στρατηγός τῶν Ἀθηναίων, ὁ Περικλῆς, ἦν ἀνήρ τιμιώτατος.

  1. Ἡ ζημία έστί χίλια τάλαντα.

  1. Οἱ θεοί κατοικοῦσι εἰς τό ὅρος, τόν λυμπον.

  1. Καταλαμβάνει τήν Φυλήν, χωρίον ἰσχυρόν.

  1. Οἐννέα ἄρχοντες κληροῦσι τούς δικαστάς.

  1. Ἐνταῦθα ν ἡ Ρωξάνη, γυνή τοῦ Ἀλεξάνδρου.

  1. Ὁ ἐξ Αἰγύπτου σῖτος λθεν εἰς τήν πόλιν.

  1. Οὔτε θεῖον οτε ἀνθρώπινον ἔργον γίγνεται χωρίς ἐμοῦ, ἐργασίας.

  1. Ο στρατιῶται σύν πολλῆ κραυγῆ ρμῶνται ἐπί τῶν Θηβαίων, τῶν πολεμίων.

  1. Ἁπασα χώρα ἐγυμνάζετο.

  1. Μόνος παῖς ἐπορεύετο εἰς τήν οἰκίαν .

  1. Κατέλαβον τήν πόλιν ἐρήμην.

  1. έρήμη πόλις ν Ἀθήνα.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ :

                                               
1.  Να κλίνετε την Ευκτική Ενεστώτα του ρήματος τρέπομαι



2.  Να γράψετε το β΄ και το γ΄ ενικό πρόσωπο Ευκτικής Μέσης φωνής σε όλους τους Χρόνους των ρημάτων πιστεύομαι, γράφομαι, διώκομαι, κομίζομαι για να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα:


Χρόνος
Ενεστώτας
Μέλλοντας
Αόριστος
Παρακείμενος

πιστεύομαι






γράφομαι






διώκομαι






κομίζομαι







3.  Να γράψετε το α΄ και το γ΄ πληθυντικό πρόσωπο Οριστικής και Ευκτικής Αορίστου  Μέσης Φωνής των ρημάτων παιδεύομαι, πράττομαι, τρίβομαι, νομίζομαι.



παιδεύομαι
πράττομαι
τρίβομαι
νομίζομαι
Οριστική




Υποτακτική






4.  Να γράψετε το β΄ πληθυντικό πρόσωπο Ευκτικής Παρακειμένου Μέσης Φωνής  των  παρακάτω ρημάτων:

θύομαι
φονεύομαι
ταράσσομαι
τάσσομαι


 ΠΗΓΗ :

http://blogs.sch.gr/margiakou/2009/09/21/%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B7%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%83-%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CF%83/ 

Πέμπτη 2 Απριλίου 2015

ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)



ΕΝΟΤΗΤΑ  44.


·         Προσφυγικό ζήτημα :στέγαση και επαγγελματική αποκατάσταση των προσφύγων

      Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (Ε.Α.Π.) :
-          αυτόνομος οργανισμός σε συνεργασία με το ελληνικό κράτος (1923-1930)
-          ασχολήθηκε με την αποκατάσταση των προσφύγων στην ύπαιθρο

Πρόσφυγες : - 750.000 οδηγήθηκαν στη Μακεδονία και τη Θράκη γιατί

α) εκεί υπήρχε διαθέσιμη γη και β) υπήρχε ανάγκη εγκατάστασης ελληνικού πληθυσμού

-    δημιουργήθηκαν προσφυγικοί συνοικισμοί στις μεγάλες πόλεις
-    οι πλούσιοι πρόσφυγες επέλεξαν πού θα εγκατασταθούν, ενώ οι φτωχοί έμεναν σε άθλια καταλύματα  για μεγάλο χρονικό διάστημα

Προβλήματα : - αρνητική στάση των ντόπιων (ανταγωνισμός για τη γη και την εργασία)
-    αντιπαράθεση προσφύγων (βενιζελικοί) με την αντιβενιζελική παράταξη
-    οι πρόσφυγες θεωρούνταν παράξενοι (άλλα ήθη και συμπεριφορές)

    η λέξη «πρόσφυγας» είχε απαξιωτικό χαρακτήρα


Η  προσφορά των προσφύγων :

Πολιτικό επίπεδο : - εγκατάλειψη της Μεγάλης Ιδέας
-    ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στη Μακεδονία και τη Θράκη → εθνική ομοιογένεια
-    υποστήριζαν το βενιζελισμό και αργότερα αρκετοί έγιναν  κομμουνιστές

Οικονομικό επίπεδο : - αναζωογόνηση της αγροτικής οικονομίας : αξιοποίηση ακαλλιέργητων εκτάσεων, νέες μέθοδοι καλλιέργειας
-      ανάπτυξη εμπορίου και βιομηχανίας στα αστικά κέντρα

Κοινωνικό  επίπεδο : - έφεραν τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες, τη μουσική τους, την  κουζίνα τους.
-    ενίσχυση της θέσης των γυναικών στην εργασία

Γράμματα και Τέχνες : εμφάνιση σημαντικών ποιητών και πεζογράφων : Γ. Σεφέρης, Βενέζης, Πολίτης, Δούκας, Διδώ Σωτηρίου

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ


Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ - ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ Δ' ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ

                                      Περάσαμε κάβους πολλούς πολλά νησιά τη θάλασσα
που φέρνει την άλλη θάλασσα, γλάρους και φώκιες.
Δυστυχισμένες γυναίκες κάποτε με ολολυγμούς
κλαίγανε τα χαμένα τους παιδιά
κι άλλες αγριεμένες γύρευαν το Μεγαλέξαντρο
και δόξες βυθισμένες στα βάθη της Ασίας.
Αράξαμε σ' ακρογιαλιές γεμάτες αρώματα νυχτερινά
με κελαηδίσματα πουλιών, νερά που αφήνανε στα χέρια
τη μνήμη μιας μεγάλης ευτυχίας.
          Μα δεν τελειώναν τα ταξίδια.
          Οι ψυχές τους έγιναν ένα με τα κουπιά και τους σκαρμούς
          με το σοβαρό πρόσωπο της πλώρης
          με τ' αυλάκι του τιμονιού
          με το νερό που έσπαζε τη μορφή τους.
          Οι σύντροφοι τέλειωσαν με τη σειρά,
          με χαμηλωμένα μάτια. Τα κουπιά τους
          δείχνουν το μέρος που κοιμούνται στ' ακρογιάλι.

                  Κανείς δεν τους θυμάται. Δικαιοσύνη.

                          
Οι μικρασιάτες πρόσφυγες στην Ελλάδα - Η προσφορά τους στην ελληνική κοινωνία :





ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (1972) - Α. ΚΑΛΔΑΡΑΣ - ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ



       



Τετάρτη 1 Απριλίου 2015

"Ο ΑΠΡΙΛΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΗΝΑΣ Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ..." - T. S. ELIOT (ΕΡΗΜΗ ΧΩΡΑ)




Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας
μες απ’ την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας
θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας
με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές.
Ο χειμώνας μας ζέστανε, σκεπάζοντας
τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας
λίγη ζωή μ’ από ξερούς βολβούς.
Ποιες ρίζες απλώνονται γρυπές, ποιοι κλώνοι δυναμώνουν
μέσα στα πέτρινα τούτα σαρίδια; Γιε του ανθρώπου,
να πεις, ή να μαντέψεις, δεν μπορείς, γιατί γνωρίζεις μόνο
μια στοίβα σπασμένες εικόνες, όπου χτυπάει ο ήλιος,
και δε σου δίνει σκέπη το πεθαμένο δέντρο, κι ο γρύλος ανακούφιση
κι η πέτρα ήχο νερού
Κείνο το λείψανο που φύτεψες στον κήπο σου τον άλλο χρόνο
άρχισε να βλασταίνει; Πες μου, θα ανθίσει φέτο;