"ΤΟΥ ΓΙΟΦΥΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ" - (ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

 Γενικά για το γεφύρι της Άρτας εδώ

 

ΘΕΜΑΤΑ - ΙΔΕΕΣ

Θέμα: Η θυσία της νεαρής και όμορφης γυναίκας του Πρωτομάστορα προκειμένου να στερεωθεί το γεφύρι που χτίζει / Το στερέωμα, το «στοίχειωμα» του γεφυριού.

Το χτίσιμο του γεφυριού :

-Είχε μεγάλη σημασία τις παλαιότερες εποχές και σηματοδοτούσε την προσπάθεια του ανθρώπου να τιθασεύσει τη φύση (ωστόσο κάποιες φορές η φύση εκδικείται). 

-Επειδή είναι σπουδαίο το έργο ,απαιτείται και μεγάλη θυσία και μάλιστα ένα σπουδαίο πρόσωπο, όπως ο Πρωτομάστορας, πρέπει να κάνει τη θυσία. Εδώ υπάρχουν στοιχεία-μνήμες του πανάρχαιου εθίμου των ανθρωποθυσιών.

 - Η γυναίκα του Πρωτομάστορα που θυσιάζεται γίνεται το καλό στοιχειό του γεφυριού.

Δοξασία της «στοιχειώσεως»: σύμφωνα με τη δοξασία (=πίστη, αντίληψη) της στοιχειώσεως  ή του «στοιχειώματος», δηλαδή της θυσίας ζώου ή ανθρώπου στα θεμέλια ενός οικοδομήματος για να στεριώσει, το θύμα γίνεται το καλό στοιχειό του οικοδομήματος και η ψυχή του με τις υπερφυσικές ικανότητες, όχι μόνο το στεριώνει, αλλά και το προφυλάσσει από κάθε κίνδυνο. 

Οι ψυχολογικές διακυμάνσεις (μεταπτώσεις) της Λυγερής

 -  αρχικά είναι ξένοιαστη και χαρούμενη.

 - ανυποψίαστη γι αυτό που πρόκειται να συμβεί.

 - αισθάνεται μεγάλη αγάπη για τον άντρα της και είναι πρόθυμη να τον βοηθήσει όπως  μπορεί

  Η θυσία της Λυγερής : Η Λυγερή δέχεται να κατεβεί στην καμάρα για να βρει το δαχτυλίδι και μόνο τότε συνειδητοποιεί την πρόθεση του Πρωτομάστορα να τη χτίσει μέσα στο γεφύρι για να στεριώσει.

    - (μετά το χτίσιμο) νιώθει θυμό και οργή απέναντι στον Πρωτομάστορα που την  ξεγέλασε.

- νιώθει ακόμη λύπη, πίκρα, πόνο, απογοήτευση, αίσθημα προδοσίας. 

Η κατάρα της Λυγερής : «ως τρέμει το καρυόφυλλο, να τρέμει το γιοφύρι/ κι ως πέφτουν τα δεντρόφυλλα, να πέφτουν οι διαβάτες).

    - αισθάνεται μεγάλη αγάπη για τον μονάκριβο αδερφό της (ισχυροί οι δεσμοί αίματος)

- τελικά αποδέχεται τη Μοίρα της. 

Η κατάρα και η ευχή της Λυγερής : «Αν τρέμουν τ΄ άγρια βουνά, να τρέμει το γιοφύρι/ κι αν πέφτουν τ΄ άγρια πουλιά να πέφτουν οι διαβάτες». 

Το δίλημμα (οι εσωτερικές συγκρούσεις) του Πρωτομάστορα:  

•    - νιώθει μεγάλη αγάπη για τη γυναίκα του.

- όταν μαθαίνει από το πουλί ότι ο μόνος τρόπος για να στεριώσει το γεφύρι είναι να στοιχειώσει τη γυναίκα του αισθάνεται θλίψη και πόνο, καταρρέει συναισθηματικά και ψυχικά (του θανάτου πέφτει).

- προσπαθεί όσο περνάει από το χέρι του να αναβάλει ή να ματαιώσει το κακό (της παραγγέλλει να έρθει αργά).

- αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει δόλο προκειμένου να πείσει τη Λυγερή να κατεβεί στην καμάρα του γεφυριού.

(η αγάπη για τη γυναίκα του λειτουργεί σε ατομικό επίπεδο). 

•     ταυτόχρονα  έχει έντονη την αίσθηση του χρέους, της ευθύνης, του καθήκοντος, απέναντι στους συνανθρώπους του, εφόσον αυτός είναι ο βασικός υπεύθυνος ενός πολύ σημαντικού έργου

(η αίσθηση του χρέους λειτουργεί σε συλλογικό επίπεδο) .

•     νιώθει βίαιη σύγκρουση των δύο καθηκόντων.

- στο τέλος όμως υποτάσσεται στη Μοίρα.

- βάζει το συλλογικό / κοινωνικό χρέος πάνω από τα ατομικά του συναισθήματα.  

•     Η σύγκρουση του Πρωτομάστορα είναι κατά βάση τραγική διότι συγκρούεται με δυνάμεις υπέρτερες (Μοίρα). Τραγικότητα επίσης στοιχειοθετείται και όταν ο άνθρωπος εμπλέκεται σε τρομερά διλήμματα και αδιέξοδα με επακόλουθο την ψυχική του οδύνη, την ενοχή, τη συντριβή ή τη λύτρωση. 

ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Χαρακτηριστικά δημοτικού τραγουδιού που υπάρχουν στο ποίημα:

·   ο στίχος του είναι ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος (η πρώτη συλλαβή άτονη και η δεύτερη  τονισμένη)

·    επανάληψη λέξεων, φράσεων ακόμη και ολόκληρων στίχων.

·    στερεότυπες εκφράσεις που επαναλαμβάνονται.

·    υπερβολή (ο μεγάλος αριθμός των μαστόρων).

·    προσωποποίηση (το πουλί μιλά με ανθρώπινη φωνή). 

·  μαγικά στοιχεία (το ανεξήγητο γκρέμισμα του γεφυριού, το πουλί που μιλά, το στοίχειωμα).

·    ο νόμος των τριών: (τρεις αδερφάδες/ αργά ντυθεί, αργά αλλαχτεί, αργά να πάει το γιόμα, κλπ.)

·    λαϊκές δοξασίες: (το στοίχειωμα ανθρώπου για να στεριώσει το γεφύρι/ μια κατάρα δεν παίρνεται πίσω, μπορεί μόνο να τροποποιηθεί και από κατάρα να γίνει ευχή).

·    λόγος λιτός και πυκνός (έμφαση δίνεται στα ρήματα και τα ουσιαστικά).

·  ο στίχος – δίστιχο έχουν αυτοτέλεια (δεν υπάρχει διασκελισμός= ολοκλήρωση νοήματος στον επόμενο στίχο).

·    το «θέμα του αδύνατου».

·    «άσκοπα ερωτήματα».

Μαγικά στοιχεία / στοιχεία παραμυθιού 

·    το γκρέμισμα του γεφυριού χωρίς αιτία

·   η εμφάνιση του πουλιού που μιλά σαν άνθρωπος (δίνει λύση στον Πρωτομάστορα, μεταφέρει το μήνυμα στη Λυγερή)

·    το στοίχειωμα του γεφυριού

·  το δαχτυλίδι που είναι σύμβολο γάμου, ενότητας, αγάπης (το δαχτυλίδι εδώ είναι παραμυθικό στοιχείο, χωρίς όμως να έχει μαγική λειτουργία).

Ο ρόλος του πουλιού

-    Προωθεί σημαντικά την εξέλιξη της δράσης: αρχικά επεμβαίνει και δίνει λύση  στο  έως τότε άλυτο πρόβλημα και στη συνέχεια παραλλάσσει-αντιστρέφει τα λόγια  του  Πρωτομάστορα προκειμένου να υλοποιηθεί η απαιτούμενη λύση

-    Είναι φορέας του υπερβατικού-του μεταφυσικού (δεν είναι ένα απλό ανθρώπινο ον – είναι πέρα και πάνω από τα ανθρώπινα) γι αυτό και η λύση που προτείνει έχει κύρος (παράβαλε την οιωνοσκοπία στην Αρχαία Ελλάδα).

-    Ταυτόχρονα λειτουργεί και ως η φωνή της Μοίρας.

-    Το πουλί που μιλά είναι ένα παραμυθικό στοιχείο (και προσωποποίηση) και ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στα δημοτικά τραγούδια.

Τραγική ειρωνεία

Ο αναγνώστης γνωρίζει την τύχη της Λυγερής ενώ η ίδια η ηρωίδα το αγνοεί.

Ειρωνεία (το πουλί, το αηδόνι):Το αηδόνι είναι γνωστό για τη μελωδική του φωνή.

Εδώ όμως μπορούμε να πούμε ότι λειτουργεί ειρωνικά, καθώς μεταφέρει με τη μελωδική του φωνή κακό μήνυμα.

Εναλλαγή αφήγησης και διαλόγου

 

Η αφήγηση γίνεται σε τρίτο (γ΄) πρόσωπο και είναι μια «αντικειμενική» παρουσίαση των γεγονότων από έναν αφηγητή, που δεν συμμετέχει στα γεγονότα (αφηγηματικό μέρος).

Οι διάλογοι είναι σύντομοι και φυσικοί. Δίνουν με ζωντάνια και παραστατικότητα τα έντονα συναισθήματα και τις συγκρούσεις των προσώπων (δραματικό μέρος).

Χρόνος

O Χρόνος είναι γραμμικός, εξελίσσεται συνέχεια προς τα μπρος – δεν υπάρχουν αναδρομές στο παρελθόν (flashback).

Παράλληλες αναγνώσεις :Η θυσία της Λυγερής-η θυσία της Ιφιγένειας-η θυσία του Ισαάκ. 

 

  ΠΗΓΗ : mnik-logotexnia.blogspot.gr

 

 

 

Του γιοφυριού της Άρτας from katerina Prokopiou

 

Tου γιοφυριού της άρτας σχηματική ανάλυση from Georgia Dimitropoulou

"Ο ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΟΥ" (610 - 717). ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ (ΙΣΤΟΡΙΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

α. Το Βυζάντιο σε κρίση :

 Τέλος 6^ου - αρχές 7^ου αι. : κρίση (εποχή με προβλήματα και κινδύνους) εσωτερική   και εξωτερική για το Βυζάντιο.

• Εσωτερική κρίση :  λοιμοί, σεισμοί, κακές σοδειές → Αποτελέσματα :

                                       α) εγκατάλειψη ή παρακμή πόλεων

                                       β) μείωση πληθυσμού

 γ) περιορισμός εμπορίου και κυκλοφορίας του  νομίσματος

 δ) παραμέληση του στρατού

• Εξωτερική κρίση : εισβολές εχθρών (Σλάβων, Αβάρων, Περσών) στα εδάφη της αυτοκρατορίας.

→    Ανάγκη μεταρρύθμισης (αλλαγών)

β. Η αντεπίθεση του Ηρακλείου :

Ηράκλειος :  στρατηγός - αυτοκράτορας  → αναδιοργάνωση του στρατού με τη βοήθεια της Εκκλησίας  → εκστρατείες εναντίον των Περσών με έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα.

       Πέρσες : είχαν αρπάξει τον Τίμιο Σταυρό → νικήθηκαν από τον Ηράκλειο στη μάχη της  Νινευί

      Επίσης : νίκη εναντίον των Σλάβων και των Αβάρων που πολιόρκησαν την  Κων/λη.

Ο Ηράκλειος :

→    Πήρε πίσω όλες της βυζαντινές επαρχίες

→    Έφερε τον Τίμιο Σταυρό στην Κων/λη

γ. Θέματα και εξελληνισμός του κράτους :

7^ος αι. : αραβικές επιθέσεις και κατακτήσεις  → ανάγκη το Βυζάντιο να αμυνθεί.

→    Θέματα : ένα νέο διοικητικό σύστημα που εφάρμοσαν οι διάδοχοι του  Ηρακλείου αρχικά στη Μ. Ασία : ήταν διοικητικές περιφέρειες με δικό τους  στρατό.

Θεματικός στρατός :  - αποτελείται από ελεύθερους αγρότες

                                    - ήταν εθνικός και όχι μισθοφορικός στρατός

                                    - προστάτεψε αποτελεσματικά το Βυζάντιο

                                    - συντηρούνταν από τα στρατιωτόπια

   - επικεφαλής ήταν ο στρατηγός (είχε στρατιωτική και πολιτική      εξουσία)

Στρατιωτόπια : ήταν κτήματα που τα παραχωρούσε το κράτος στους αγρότες - στρατιώτες, για να συντηρούν τις οικογένειές τους και να αγοράζουν τον οπλισμό τους.

Εξελληνισμός της κρατικής διοίκησης :

• Επίσημη γλώσσα τα ελληνικά
• Ελληνικοί τίτλοι αντί για ρωμαϊκοί
• Επικράτηση του τίτλου «βασιλεύς, πιστός εν Χριστω» (πρώτος ο Ηράκλειος)

→    Όχι πια Ρωμαϊκή αλλά Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ :

1. Ποια ήταν η κατάσταση του Βυζαντινού κράτους όταν ανέβηκε στο θρόνο ο Ηράκλειος ;
2. Ποιοι λαοί απειλούν το Βυζάντιο την εποχή αυτή και πώς τους αντιμετώπισε ο Ηράκλειος ;
3. Τι ήταν ο θεματικός στρατός και πώς διοικούνταν ;
4. Ποια γεγονότα οδήγησαν στον εξελληνισμό του κράτους τον 7ο αιώνα ;
5. Πολλοί παραλληλίζουν τον Ηράκλειο με το Μ. Αλέξανδρο. Πώς μπορεί να δικαιολογηθεί αυτό ;

Ο Ηράκλειος και η δυναστεία του: Εσωτερική μεταρρύθμιση και αγώνας επιβίωσης. from Χρήστος Τσατσούρης

 

" Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ" (ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ : ΕΝΟΤΗΤΑ 2η)

                               Μετάφραση  

Στην Αθήνα διδάσκουν και συμβουλεύουν τα παιδιά με επιμέλεια. Αρχικά και η παραμάνα και η μητέρα και ο παιδαγωγός και ο ίδιος ο πατέρας φροντίζουν πώς θα γίνει το παιδί πολύ καλό, διδάσκοντας ότι το ένα είναι δίκαιο, το άλλο άδικο κι(ότι) αυτό είναι ωραίο το άλλο όμως άσχημο. Και έπειτα , όταν τα παιδιά φτάσουν στην κατάλληλη ηλικία, οι γονείς τα στέλνουν στα σπίτια των δασκάλων, όπου οι δάσκαλοι της γραφής και της ανάγνωσης μεριμνούν να τα μάθουνγράμματα και να καταλαβαίνουν όσα έχουν γραφτεί, ενώ οι δάσκαλοι της μουσικής με το να παίζουν λύρα προσπαθούν να τα κάνουν πιο ήμερα και εξοικειώνουν τις ψυχές των παιδιών με τον ρυθμό και την αρμονία. Επιπλέον,τα παιδιά συχνάζουν σε γυμναστήρια και παλαίστρες, όπου οι γυμναστές κάνουν πιο δυνατά τα σώματά τους, για να μην αναγκάζονται να δειλιάζουν εξαιτίας της κακής σωματικής κατάστασης .

ενοτητα2 from varalig

Ο ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ (ΙΣΤΟΡΙΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

α. Η πολιτική του Ιουστινιανού (527 - 565) : Ένα κράτος, μία εκκλησία, μία  νομοθεσία

β. Εσωτερική πολιτική :

• Κοινωνικός τομέας :

- Αντιμετώπισε τη στάση του Νίκα : μια εξέγερση των δήμων (Πράσινοι & Βένετοι) και του λαού της Κων/λης.

  Δήμοι : ένα είδος αθλητικών σωματείων με πολιτική δύναμη

  Θεοδώρα : σύζυγος του Ιουστινιανού, ικανότατη βοηθός του.

         - Περιόρισε τη δύναμη των Δήμων και ενίσχυσε την αυτοκρατορική εξουσία

         - Περιόρισε τη δύναμη των μεγάλων γαιοκτημόνων και προστάτεψε τους αγρότες.    

• Θρησκευτικός τομέας :

Στόχοι : α) να επιβάλει την Ορθοδοξία σε όλη την αυτοκρατορία

              β) να εκχριστιανίσει άλλους λαούς

Τρόποι : α) καταδίωξη των αιρέσεων και της αρχαίας θρησκείας.

                β) κλείσιμο της Νεοπλατωνικής Ακαδημίας των Αθηνών.

       

• Νομοθετικός τομέας : Κωδικοποίησε ( συγκέντρωσε και τακτοποίησε) τους   ρωμαϊκούς νόμους.

Νόμοι του Ιουστινιανού :

                               → Ιουστινιάνειος Κώδικας : νόμοι πριν τον Ιουστινιανό

                               → Πανδέκτης : γνώμες ρωμαίων νομικών

                               → Εισηγήσεις : βοήθημα για σπουδαστές της Νομικής

                               → Νεαρές : νέοι νόμοι γραμμένοι στα ελληνικά

→ Το Ιουστινιάνειο Δίκαιο αποτέλεσε τη βάση του δικαίου της Νεότερης   Ευρώπης.

γ. Εξωτερική πολιτική :

    Στη Δύση : προσπάθησε να αποκαταστήσει την εξουσία του ρωμαϊκού κράτους  και να πάρει πίσω τις περιοχές που είχαν καταλάβει οι Οστρογότθοι (Ραβέννα - Ιταλία), οι Βάνδαλοι (Β. Αφρική) και οι Βησιγότθοι (Ισπανία)

                         → τα κατάφερε μετά από σκληρούς αγώνες, αλλά προσωρινά.

    Στην  Ανατολή : έκλεισε ειρήνη με το βασιλιά των Περσών Χοσρόη Α’.

   Στα βόρεια σύνορα (Δούναβης - Βαλκάνια) : έχτισε φρούρια  και προσπάθησε με χρήματα να κάνει ειρήνη με τους Σλάβους  → δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τις εισβολές τους.

  Αποτέλεσμα εξωτερικής πολιτικής : ο στρατός απομακρύνθηκε από τις ευρωπαϊκές επαρχίες και ξοδεύτηκαν πολλά χρήματα → το Βυζάντιο αποδυναμώθηκε.

δ. Κτίσματα και Αγία Σοφία :

Μεγάλο οικοδομικό πρόγραμμα : αμυντικά έργα, ναοί, έργα για την κοινή ωφέλεια   (δρόμοι, γέφυρες, υδραγωγεία).

Αγία Σοφία :   Σύμβολο του Ελληνισμού

 Αρχιτέκτονες : Ανθέμιος και Ισίδωρος

Ρυθμός : «Βασιλική μετά τρούλου»

                      

1. O Iουστινιανός και το έργο του from Kvarnalis75



ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ :

φυλλο εργασιας ο Ιουστινιανος και το εργο του from Christoforos-dina Bosgas
 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ : 

1. Ποια ήταν τα σημαντικότερα κοινωνικά προβλήματα στην εποχή του Ιουστινιανού και πώς αυτός τα αντιμετώπισε ;
2. Ποιοι ήταν οι στόχοι του Ιουστινιανού στο θρησκευτικό τομέα και πώς τους πραγματοποίησε ;
3. Τι γνωρίζετε για το νομοθετικό έργο του Ιουστινιανού ;
4. Ποιος ήταν ο στόχος της εξωτερικής πολιτικής του Ιουστινιανού και πώς υλοποιήθηκε ;
5. Τι γνωρίζετε για το οικοδομικό πρόγραμμα του Ιουστινιανού ;

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ : ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

ΕΙΔΗ ΠΕΖΟΥ ΛΟΓΟΥ:

1. ΔΙΗΓΗΜΑ: είναι ένα μικρό σε έκταση κείμενο που αφηγείται ένα περιστατικό.

Βασικά χαρακτηριστικά του είναι:

·         Σύντομη και απλή πλοκή(= εξέλιξη της ιστορίας)

·         Κορύφωση σε ένα σημαντικό γεγονός

·         Λιτότητα εκφραστικών μέσων(γλώσσα, εκφραστικοί τρόποι κ.α.)

·         Συγκεκριμένος τόπος και χρόνος

·         Θέματα παρμένα από την καθημερινή ζωή

2. ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ: είναι μεγαλύτερο σε έκταση από το διήγημα. Έχει πιο πολλά πρόσωπα και αναφέρεται σε περισσότερα γεγονότα. Στα κείμενά μας θα έχουμε κυρίως αποσπάσματα από μυθιστορήματα.

3. ΛΑΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ, ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

4. ΝΟΥΒΕΛΑ: δύσκολα διακρίνεται από το μυθιστόρημα, ως προς την έκταση πρόκειται για έργο ανάμεσα σε διήγημα και μυθιστόρημα.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ :

1. Αφηγητής: είναι ένα φανταστικό πρόσωπο που επινοεί ο συγγραφέας του έργου για να πει την ιστορία του. Έτσι δεν πρέπει να ταυτίζουμε τον συγγραφέα με τον αφηγητή. 

Ανάλογα με την συμμετοχή του στην ιστορία  που αφηγείται μπορεί να είναι:

Α. δραματοποιημένος: όταν συμμετέχει στη δράση

Β. μη δραματοποιημένος ή αμέτοχος: όταν δε συμμετέχει

Επίσης προσέχουμε την οπτική γωνία του αφηγητή: δηλαδή σε ποιο πρόσωπο αφηγείται:

Α. αφήγηση με μηδενική εστίαση: η αφήγηση γίνεται σε γ’ πρόσωπο. Ο αφηγητής δε συμμετέχει στα γεγονότα, αλλά τα γνωρίζει όλα. Είναι παντογνώστης.

Β. αφήγηση με εσωτερική εστίαση: η αφήγηση σε α’ πρόσωπο. Ο αφηγητής συμμετέχει στα γεγονότα είτε ως πρωταγωνιστής είτε ως αυτόπτης μάρτυρας.

2. Είδη αφήγησης ή αφηγηματικοί τρόποι:

Α. περιγραφή

Β. αφήγηση

Γ. διάλογος

Δ. μονόλογος

Ε. σχόλια του αφηγητή

Στ. σκέψεις των ηρώων – προσώπων που πρωταγωνιστούν

3. Χρόνος :

Α. χρόνος της ιστορίας: είναι ο πραγματικός χρόνος που έγιναν τα γεγονότα της ιστορίας του έργου

Β. χρόνος αφήγησης: είναι ο χρόνος ( η χρονική σειρά) που επιλέγει ο αφηγητής να μας πει τα γεγονότα της ιστορίας 

Π.χ. ο Όμηρος είναι  ο δημιουργός της Οδύσσειας

Α. χρόνος της ιστορίας: άλωση της Τροίας, =>περιπέτειες Οδυσσέα και συντρόφων,=> Οδυσσέας στην Καλυψώ,=> επιστροφή στην Ιθάκη, => μνηστηροφονία

Β. χρόνος αφήγησης: συμβούλιο θεών, σχέδιο Αθηνάς, Ο Οδυσσέας στην Καλυψώ ήδη (in media res)

Άλλοτε οι δυο χρόνοι είναι ίδιοι και άλλοτε διαφέρουν. Έτσι όταν αλλάζει η σειρά των γεγονότων έχουμε αναχρονίες:

Α. αν αφηγείται ένα παλιότερο γεγονός (σαν να το θυμάται) λέμε ότι κάνει αναδρομή στο παρελθόν.(flashback)

Β. όταν αφηγείται ένα γεγονός που θα γίνει στο μέλλον έχουμε πρόληψη (προοικονομία)

ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ :

·         Μεταφορές=> το κορμί του ήταν λαμπάδα, είχε μυαλό ξυράφι

·         Παρομοιώσεις=> το κορμί του ίσιο σαν λαμπάδα, ήταν γρήγορος σαν ελάφι

·         Προσωποποιήσεις=> κλαίνε τα δέντρα, τρέμουν τα βουνά, ο ήλιος χαμογέλασε

·         Μετωνυμίες=> διαβάζω Καζαντζάκη (αντί το έργο του Καζαντζάκη)

·         Αντωνομασίες => Ο Γέρος του Μοριά ( αντί ο Κολοκοτρώνης)

·         Ειρωνεία=> ωραία τα κατάφερες!

·         Επαναλήψεις=> «δεν είναι αλήθεια, δεν είναι αλήθεια» φώναξε

·         Ασύνδετο σχήμα=> έτρεξε, τον άρπαξε , τον έριξε κάτω, πάλεψε,

 ΠΗΓΗ :http://threekoupis.blogspot.gr/2011/11/blog-post_22.html 

αφηγηματικεσ τεχνικεσ αφηγηματικοι from Christoforos-dina Bosgas

 

"ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΜΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΡΩΜΗ" - (ΙΣΤΟΡΙΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Α’(ο Μέγας) : πήρε τα ακόλουθα μέτρα για να στηρίξει το κράτος :

• Ίδρυση νέου διοικητικού κέντρου (Κωνσταντινούπολη), στη θέση του αρχαίου Βυζαντίου, στο σταυροδρόμι Ασίας και Ευρώπης, με μεγάλη εμπορική σημασία.

Γιατί πήρε αυτή την απόφαση ;

1. γιατί η Ανατολή είχε ακμαίο πληθυσμό και οικονομία.
2. γιατί εκεί οι Χριστιανοί ήταν περισσότεροι και ο Κων/νος στηρίχτηκε σ’ αυτούς.
3. γιατί στην Ανατολή υπήρχαν θρησκευτικές συγκρούσεις, που έπρεπε να αντιμετωπίσει.
4. γιατί από εκεί μπορούσε να αποκρούσει ευκολότερα τους εχθρούς του (Γότθους και Πέρσες).

Κωνσταντινούπολη : χτίστηκε με βάση το σχέδιο της Ρώμης (Νέα Ρώμη), νέα τείχη, φόρουμ (πλατεία), Ιερόν Παλάτιον, Σύγκλητος, δημόσια κτίρια και αύξησε γρήγορα τον  πληθυσμό της.

Εγκαίνια : 11 Μαΐου  330

• Αναγνώρισε το δικαίωμα στους Χριστιανούς να λατρεύουν το Θεό τους, εξέδωσε ευνοϊκούς νόμους, υιοθέτησε το «Χριστόγραμμα» (σύμβολο του Χριστού):

Γιατί;

1. γιατί οι Χριστιανοί ήταν η πιο δυναμική πληθυσμιακή ομάδα της Ανατολής.
2. γιατί μπορούσε να βασιστεί σ’ αυτούς για να υπάρξει ενότητα στο κράτος.

Όμως : υπήρξε αντίδραση από τους οπαδούς της αρχαίας θρησκείας  (ειδωλολάτρες).

313 : Διάταγμα των Μεδιολάνων : οι Χριστιανοί λατρεύουν ελεύθερα το Θεό τους,   τέλος των διωγμών.

325 : Α’ Οικουμενική Σύνοδος (Νίκαια) : αντιμετώπιση των αιρέσεων, ειρήνευση της Εκκλησίας και του κράτους

• Καθιέρωσε στη διοίκηση τη διάκριση της πολιτικής από τη στρατιωτική εξουσία.
• Κυκλοφόρησε ένα πολύ σταθερό χρυσό νόμισμα.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ :

1. Ποια μέτρα πήρε ο αυτοκράτορας Κων/νος Α΄ για να στηρίξει το κράτος;

2. Για ποιους λόγους ο Κων/νος  αποφάσισε να ιδρύσει νέο διοικητικό κέντρο;
3. Ποια πλεονεκτήματα παρουσίαζε η Κων/πολη ;
4. Ποια ήταν η φυσιογνωμία του νέου διοικητικού κέντρου του ρωμαϊκού κράτους;
5. Ποια θρησκευτική πολιτική ακολούθησε ο Κων/νος και γιατί;
6. Τι ήταν το διάταγμα των Μεδιολάνων και ποια η σημασία του;
7. Τι γνωρίζετε για την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο;

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ :

Οι πρώτοι αιώνες του Βυζαντίου. Από τη Ρώμη στη Νέα Ρώμη. from Χρήστος Τσατσούρης

 

 Γραφιστικές αναπαραστάσεις μνημείων της Κωνσταντινούπολης :

http://www.antoine-helbert.com/fr/portfolio/annexe-work/byzance-architecture.html 

 

ΕΝΑΡΞΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ : "ΤΑ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ" ΕΝΟΣ ΜΑΘΗΤΗ

Αυτό το σχολείο θα έλεγα σχολειό μου

Στο σχολειό που ονειρεύομαι :

δεν θέλω να είναι ασήκωτες οι τσάντες

θέλω να μαθαίνω με εκείνον τον τρόπο που να μη το καταλαβαίνω ,

θέλω να διδάσκομαι από αυτά που αισθάνομαι και  όχι από αυτά που ακούω ή βλέπω μόνο

θέλω στο κουδούνι του σχολάσματος να σκέφτομαι πως πέρασε έτσι η ώρα

θέλω εκείνα τα όρια που θα μάθω να βάζω μόνος μου,για να τα σέβομαι και όχι να τα φοβούμαι μόνο

θέλω να είναι η χώρα των χρωμάτων και των εκπλήξεων ,εκεί όπου μαγικά συμβαίνουν

δεν θέλω άλλα αριστεία και βραβεία ,παινέματα της μαμάς στη γειτονιά

θέλω να ανασαίνω κανονικά και όχι στα κλεφτά, όπως όταν ακούω για  διαγώνισμα , εξετάσεις, επιτυχία

θέλω τους δασκάλους μου εκπαιδευτικούς και όχι εκπαιδευτές, υπερήφανους δικούς μου ήρωες και όχι φοβισμένους ,σκυφτούς που κάνουν απλά μια δουλειά, που  φυσάνε απαλά τη φλόγα μου για να φουντώσει και όχι με δύναμη ανέμου να τη σβήνουν

θέλω όταν γυρνάω  στο σπίτι να έχω να λέω  όμορφες ιστορίες και όχι να με ρωτούν μόνο πως τα πήγα στα μαθήματα

δεν θέλω κανένα ταλέντο μου να ξαναπάει χαμένο, γιατί ποτέ κανείς δεν έψαξε για να το ανακαλύψει

δεν θέλω να διδάσκομαι δυο φορές το κάθε πράμα μια στο σχολειό και μια μετά το σχολειό

θέλω να έχω χρόνο να παίξω ,να κάνω κάτι που μου αρέσει και να μη θυσιάζω το παρόν μου  για το μέλλον μου

θέλω να μαθαίνω με λαχτάρα για να μένει για πάντα και όχι με το πρέπει που έχει ημερομηνία λήξης

θέλω  να βλέπω τους συμμαθητές μου ως συνοδοιπόρους και όχι ως αθλητές που πρέπει να προσπεράσω

θέλω  να ανοίγομαι στους άλλους, να κοινωνώ και όχι να συγκεντρώνομαι ,πρωτιά για να πετύχω

θέλω να μάθω να αναλύω ,να συνθέτω και να αξιολογώ και όχι μόνο αντιγραφή που από τη πρώτη δημοτικού ακόμα κάνω

θέλω ένα σχολειό που να μη μπερδεύει το καλό με την αδράνεια και το κακό με τη δράση

δεν θέλω ένα σχολείο που θα μου βάζει επαγγελματική ετικέτα πριν καν γνωρίσω τον κόσμο και τον εαυτό μου

θέλω η ζωηράδα μου να είναι ευκαιρία για δημιουργία και όχι πρόβλημα μαθησιακό  να θεωρείται

θέλω να υπογραμμίζει τις ιδιαιτερότητες και όχι να γίνεται γόμα που θέλει να τις σβήσει

θέλω να έχω ,όταν μεγαλώσω , να θυμάμαι και άλλα πράματα πέρα από τις εκδρομές και τα πάρτι

θέλω το κουδούνι για μέσα να είναι το ίδιο γλυκό με το κουδούνι για έξω

δεν  θέλω  σχολείο  φυλακή και  αίθουσες ανήλιαγα κελιά, αλλά να είναι της ελευθερίας μου τα πρώτα μονοπάτια

θέλω ένα σχολειό όπου να μη με μαθαίνει μόνο εντολές να υπακούω, αλλά να δίνω σημασία  στις πιο ισχυρές εσωτερικές φωνές μου

θέλω να μου αφήνει χώρο για την παιδικότητα και την εφηβεία μου και όχι να με πιέζει να τις αναβάλω για αργότερα ή να τις ματαιώσω και τελείως

και θέλω η Εκπαίδευση να είναι ο πιο έμπιστος υπηρέτης  της Παιδείας και όχι εκείνος που εξαγοράστηκε για να την προδώσει. 

ΠΗΓΗ : Δημήτρης Τσιριγώτης .Φυσικός

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ

ΛΙΓΑ  ΛΟΓΙΑ  ΓΙΑ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ :

Στη νεότερη εποχή οι πηγές από τις οποίες αντλούμε πληροφορίες για τους ανθρώπους στο παρελθόν είναι πολύ περισσότερες και πιο ποικίλες από παλιά. Η τεχνολογική εξέλιξη στον 20ο αιώνα τις πολλαπλασίασε ακόμη περισσότερο.

Ἠδη από τις αρχές του 18ου αιώνα η κυκλοφορία των εφημερίδων πυκνώνει και πολλαπλασιάζονται και οι κάθε είδους εκδόσεις. Τα κράτη οργανώνονται καλύτερα και φροντίζουν πιο συχνά να διαφυλάσσονται τα έγγραφά τους σε οργανωμένα αρχεία. Το ίδιο ισχύει και για κάθε είδους ιδιωτικά έγγραφα. Όσο η εκπαίδευση εξαπλώνεται σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα τόσο περισσότερα γραπτά τεκμήρια έρχονται να συμπληρώσουν άλλου είδους ίχνη από διάφορες όψεις της ζωής των ανθρώπων : έντυπα, μουσική, ζωγραφική, προσωπικά ημερολόγια, αλληλογραφία, αλλά και κάθε είδους αρχιτεκτονικά μνημεία (παλάτια, σπίτια, εργοστάσια κτλ.).

Οι ανακαλύψεις της φωτογραφίας στα μέσα του 19ου αιώνα, του κινηματογράφου στο γύρισμα προς τον 20ο, και της τηλεόρασης μετά τα μέσα του 20ου, αλλά και η εξάπλωση του ραδιοφώνου, θα δημιουργήσουν νέου τύπου πηγές (φωτογραφικά, κινηματογραφικά και ηχητικά αρχεία). Από τα τέλη του 20ου αιώνα, χάρη στην τεχνολογία (κυρίως στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και το διαδίκτυο) το εύρος και η κυκλοφορία των γραπτών και εικονικών πηγών θα γίνει απεριόριστο.

Έτσι στη σύγχρονη εποχή το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ιστορικοί είναι η πληθώρα των πηγών που πρέπει να κατατάξουν, να αξιολογήσουν και να ερμηνεύσουν.

ΠΗΓΗ : http://reader.ekt.gr/bookReader/show/index.php?lib=EDULLL&item=270&bitstream=270_01#page/2/mode/2up

01 eisagogi from Φωτεινή Θεοδούλου