Π. ΔΕΛΤΑ - "ΠΡΩΤΕΣ ΕΝΘΥΜΗΣΕΙΣ" (ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

Μια γυναίκα αυτοβιογραφείται ...

Η Πηνελόπη Δέλτα αδελφή του Αντώνη Μπενάκη, γεννήθηκε το 1874 και ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά του Εμμανουήλ Μπενάκη και της Βιργινίας Χωρέμη.Την παιδική και εφηβική της ηλικία πέρασε στην Αλεξάνδρεια, με πολλά ταξίδια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το μεγαλοαστικό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε της παρείχε κάθε δυνατότητα για παιδεία και πνευματική καλλιέργεια, ενώ η αυταρχική ανατροφή, κυρίως της μητέρας της, διαμόρφωσε μία εύθραυστη προσωπικότητα που αρκετές φορές θεωρούσε ως μόνη διέξοδο το θάνατο.

Ο γάμος της με τον επιχειρηματία Στέφανο Δέλτα το 1895 ήταν η λύτρωση από το οικογενειακό περιβάλλον και ταυτόχρονα ο δρόμος για την πνευματική της ανάπτυξη και ωριμότητα. Από το γάμο αυτό απέκτησε τρεις κόρες, τη Σοφία, τη Βιργινία και την Αλεξάνδρα, τις οποίες ανέθρεψε υποδειγματικά. Το έμφυτο συγγραφικό της ταλέντο εκδηλώθηκε ήδη από την παιδική της ηλικία. Η προσφορά της στην παιδική λογοτεχνία υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξη του παιδικού βιβλίου, σε μια εποχή που το είδος του εξέλιπε. Τα έργα της, εμπνευσμένα κυρίως από τα εθνικά ιστορικά γεγονότα, γαλούχησαν πολλές γενιές ελληνοπαίδων και παραμένουν επίκαιρα μέχρι τις μέρες μας. Ανεξίτηλα στις παιδικές μας μνήμες έχουν μείνει τα «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Τον Καιρό του Βουλγαροκτόνου», «Τα Μυστικά του Βάλτου», «Ο Μάγκας», και το πλέον αγαπητό, «Ο Τρελαντώνης», διήγημα για τον αδελφό της, Αντώνη Μπενάκη. Είχε γίνει μέλος σε πολλά επιστημονικά σωματεία και εταιρείες, συμβάλλοντας με κάθε μέσο στην προώθηση των γραμμάτων και του πολιτισμού. Μεγάλη θεωρείται και η συμβολή της στη συγκέντρωση προφορικών πηγών της σύγχρονης ιστορίας. Ξεκινώντας με τις καταγραφές των απομνημονευμάτων των μακεδονομάχων, οι οποίες αποτελούν σήμερα πολύτιμες ιστορικές πηγές, κατόρθωσε να συλλέξει προφορικές μαρτυρίες και διηγήσεις για τα πιο σημαντικά, πολιτικά και πολεμικά, γεγονότα του καιρού της. Η ευαισθησία της στα εθνικά θέματα και η οικογενειακή της παράδοση δεν την άφηναν αμέτοχη στις δύσκολες στιγμές της χώρας. Το 1918 πήρε μέρος σε δύο αποστολές στην Ανατολική Μακεδονία για να βοηθήσει παλινοστούντες ομήρους από τη Βουλγαρία. Την ίδια ευαισθησία έδειξε κατά τη Μικρασιατική καταστροφή και τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Η γεμάτη πατριωτισμό ψυχή της δεν άντεξε τη βαριά ατμόσφαιρα της γερμανικής εισβολής και έτσι πήρε τη μεγάλη απόφαση να θέσει τέλος στη ζωή της το 1941, την ημέρα που έμπαιναν οι Γερμανοί στην Αθήνα.

http://www.benaki.gr 

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

1. Το απόσπασμα που διαβάσατε προέρχεται από ένα αυτοβιογραφικό κείμενο. Μπορείτε να σημειώσετε τις συμβάσεις-αρχές του αυτοβιογραφικού λόγου γενικότερα;

2. Σύμφωνα με την εύστοχη διατύπωση του Παν. Μουλλά, αυτοβιογραφούμαι σημαίνει «υπακούω στο παιδί που ζει μέσα μου και που δε λέει να μεγαλώσει». Συμφωνείτε μ’ αυτήν την άποψη; Ναι ή όχι και γιατί;

3. Η εικόνα του πατέρα της αφηγήτριας ποιες δύο αντιθετικές όψεις περικλείει; Η αυτοβιογραφική αφήγηση επιλέγει τελικά μία από τις δύο όψεις ως επικρατέστερη;

4. Ο αυτοβιογραφικός μονόλογος της Δέλτα προβάλλει τελικά την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά του πατέρα της ή φανερώνει περισσότερα για το δικό της τραυματισμένο ψυχισμό; Να δικαιολογήσετε την απάντησή σας.

5. Το περιστατικό με τα στρείδια δείχνει τη σημασία που έχει μια καθημερινή λεπτομέρεια στα μάτια ενός παιδιού; Μπορεί μελλοντικά  κάτι τέτοιο να αποτελέσει ένα κομβικό σημείο στη ζωή του ως ενήλικας;

6. Να σχολιάσετε τη γλώσσα και το ύφος του κειμένου.

7. Μπορείτε να εντοπίσετε τις τεχνικές αφήγησης που χρησιμοποιεί η Πηνελόπη Δέλτα;

8. Να περιγράψετε τις σχέσεις της αφηγήτριας με τον πατέρα και τη μητέρα της. Γενικότερα πώς διαφαίνονται οι σχέσεις γονιών και παιδιών της εποχής των παιδικών χρόνων της Πηνελόπης Δέλτα;

9. Να αντιστοιχίσετε τα δεδομένα της Στήλης Α’ με τα ορθά σχήματα λόγου της Στήλης Β’ :

Στήλη Α’	Στήλη Β’
«Τον τρέμαμε»	1. Παρομοίωση
«… μ’ ένα χαμόγελο που πήγαινε ως τ’ αυτιά του…»	2. Ασύνδετο σχήμα
«Θυμούμαι… ένας στρειδάς άνοιγε στρείδια…»	3. Μεταφορά
«Και λάτρεψα τον πατέρα μου σαν κάτι ανώτερο.»	4. Επανάληψη
«Ο πατέρας μου ήταν βίαιος, θυμώδης, αυθαίρετος, κοτζαμπάσης.»	5. Προσωποποίηση
«Θυμούμαι το θαυμασμό … και συνάμα τη βία…»	6.Οπτικοακουστική εικόνα
«Οι μπάτσοι στο πρόσωπο ήταν συχνοί…»	7. Αντίθεση

Π. Δέλτα,Πρώτες ενθυμήσεις, ερμηνευτικό σχεδιάγραμμα from Georgia Dimitropoulou

 

Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 11ο ΑΙΩΝΑ (1025-1081) (ΙΣΤΟΡΙΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

Μάχη Ματζικέρτ (γαλλική μινιατούρα)

α. Η  εσωτερική  κρίση :

1025 : θάνατος Βασιλείου Β’ → Βυζάντιο : νικητής στα πεδία των μαχών και παγκόσμια δύναμη

→    δημιουργία ψευδαίσθησης ότι τα σύνορα είναι ασφαλή και θα υπάρχει διαρκής ειρήνη.

→    Αυτή η ψευδαίσθηση οδήγησε τη βυζαντινή κυβέρνηση σε λάθη σε όλους τους τομείς :

          α) στρατιωτικός τομέας : μέτρα αποστρατικοποίησης

 -  παραμέληση του στόλου

βυζαντινό ναυτικό

 -  διάλυση θεμάτων και θεματικών στρατών

 -  αντικατάσταση στρατιωτικής θητείας με ένα φόρο

 -  στρατολόγηση ξένων μισθοφόρων

 -  χρησιμοποίηση ξένων σε ανώτερες θέσεις

          β) κοινωνικός τομέας :

 -  επιβολή νέων φόρων                                            ταραχές και εξεγέρσεις

→

 -  αυταρχισμός της κεντρικής εξουσίας                      αγροτικών πληθυσμών

 -  παραμέληση των επαρχιών

          γ) οικονομικός τομέας :

 -  συγκέντρωση αγαθών στην Κων/λη

 -  παραμέληση και υπερφορολόγηση επαρχιών

          δ) πολιτικός τομέας :  αστάθεια και γενικευμένη κρίση

β. Οι  στρατιωτικές  αποτυχίες

   Εμφάνιση νέων εχθρών :

·        Σελτζούκοι Τούρκοι : απειλή στις ανατολικές επαρχίες

1071 : μάχη Ματζικέρτ  → ήττα Βυζαντινών → απώλεια Μ. Ασίας

Αίτια : έλλειψη οπλισμού, πειθαρχίας, ηθικού

        Νορμανδοί : απειλή στις δυτικές επαρχίες (Ιταλία)

νορμανδικά πλοία

1071 : κατάληψη του Μπάρι  → απώλεια των ιταλικών κτήσεων

·        Ούγγροι και Σέρβοι : απειλή στα βόρεια

→    1025 - 1081 : στασιμότητα και υποχώρηση της βυζαντινής δύναμης

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: Η κρίση και οι απώλειες της αυτοκρατορίας κατά τον 11ο αιώνα (1025-1081) from katerina Prokopiou


 διαβάστε στον ακόλουθο σύνδεσμο για την κρίση τον 11ο αιώνα :

http://kelliteacher.weebly.com/eta-kapparhoiotasigmaeta-tauomicronupsilon-11omicronupsilon-alphaiota.html 



ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ :

1. Σε ποιους λόγους οφείλεται η κρίση που αντιμετωπίζει το Βυζάντιο τον 11ο αιώνα ;
2. Πώς εκδηλώνεται η κρίση αυτή στο στρατιωτικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό τομέα ;
3. Ποιοι εχθροί απειλούν την εποχή αυτή το Βυζάντιο και με ποια αποτελέσματα ;
4. Τι γνωρίζετε για τη μάχη του Ματζικέρτ ;

 

Η ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ (ΙΣΤΟΡΙΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ )

 

Στη βυζαντινή κοσμοθεωρία,στενά συνδεδεμένη με θεολογικές αναζητήσεις, ο χρόνος έχει γραμμική πορεία που αρχίζει από τη δημιουργία του κόσμου και καταλήγει στη Δευτέρα Παρουσία,η οποία σηματοδοτεί το τέλος του χρόνου. Στην εικονογραφία η θεολογική αυτή θέση αποδίδεται εύγλωττα με το Α και το Ω, την αρχή και το τέλος της ελληνικής αλφαβήτου,που εδώ κατέχει την αρχή και το τέλος του ΣύμπαντοςΟι ινδικτιώνες και το έτος κτίσεως κόσμου

    Στην παλαιοχριστιανική εποχή ο πλέον συνηθισμένος τρόπος χρονολόγησης ήταν η αναφορά στη ρωμαϊκή Ινδικτιώνα, όπου «Ινδικτιών» ήταν η 15ετής φορολογική περίοδος με αφετηρία την 1η Σεπτεμβρίου, που είχε ορισθεί από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο . Αλλά από τον 8ο αιώνα οι Βυζαντινοί άρχισαν να χρονολογούν με αφετηρία το έτος κτίσεως του κόσμου. Προσπάθησαν πολύ, έκαναν σύνθετους υπολογισμούς και ύστερα από διάφορες προτάσεις κατέληξαν στο ότι η αρχή του χρόνου έπρεπε να ορισθεί το 5509/8 π.Χ. και ειδικότερα η 21η Μαρτίου, ημερομηνία της εαρινής ισημερίας. Η παλαιότερη μάλιστα επιγραφή που αναφέρεται σε αυτό το σύστημα χρονολόγησης έχει εντοπισθεί στον Παρθενώνα και μιλάει για το έτος 6792 από κτίσεως κόσμου, δηλαδή το 704.
    Οι Βυζαντινοί δεν έζησαν ποτέ τις χρονολογίες-σταθμούς 1000 ή 1500 μ.Χ., απλούστατα διότι ποτέ δεν υπολόγισαν τον χρόνο με αφετηρία τη γέννηση του Ιησού. Οι όροι «π.Χ.» και «μ.Χ.» που ισχύουν σήμερα σε όλο τον δυτικό κόσμο έγιναν αποδεκτοί στην Ανατολή μόλις το 1628 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλο Α΄ Λούκαρι. Αλλά στη Δύση αυτό το σύστημα είχε τεθεί σε ισχύ ήδη από τον 8ο αιώνα.

Πρωτοχρονιά
 
   Το ηλιακό ημερολόγιο ή Ιουλιανό, το οποίο είχε τεθεί σε ισχύ από τον Ιούλιο Καίσαρα το 46 π.Χ., το ακολουθούσαν και οι Βυζαντινοί. Ο αστρονόμος Σωσιγένης από την Αλεξάνδρεια είχε δημιουργήσει το ηλιακό ημερολόγιο το οποίο ο Ιούλιος Καίσαρ ζήτησε να βελτιωθεί- και πράγματι έτσι έγινε. Η αρχή του έτους συνδέθηκε με την ηλιακή τροχιά και το χειμερινό ηλιοστάσιο. Ετσι η Πρωτοχρονιά, που ήταν παλαιότερα την 1η Μαρτίου, αφού ο μήνας ήταν αφιερωμένος στον θεό Αρη και σήμαινε την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων, μετακινήθηκε στην 1η Ιανουαρίου.
   Στο Βυζάντιο ωστόσο λόγοι εντελώς πεζοί, φορολογικοί, επέβαλαν τη διοικητική έναρξη του έτους την 1η Σεπτεμβρίου. (Κάτι που έχει παραμείνει και σήμερα ως αρχή του εκκλησιαστικού έτους.) Για τον απλό λαό, όμως, η Πρωτοχρονιά εξακολουθούσε να είναι η 1η Ιανουαρίου, ο εορτασμός της οποίας συνοδευόταν από βαθιά ριζωμένα έθιμα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα ήταν οι ρωμαϊκές καλένδες (1η Ιανουαρίου) και άλλες εορτές που τελούνταν στο τέλος Δεκεμβρίου και στις αρχές Ιανουαρίου (τα Σατουρνάλια στις 17-24 Δεκεμβρίου, το γενέθλιο του Αήττητου Ηλιου στις 25 Δεκεμβρίου, η γιορτή του Αιώνος στις 6 Ιανουαρίου).
   'Οσον αφορά τους μήνες του έτους, μπορεί η λατινογενής ονομασία τους να ήταν η επισήμως αποδεκτή στο Βυζάντιο, για τους μη λατινόγλωσσους λαούς της αυτοκρατορίας όμως επρόκειτο για λέξεις χωρίς περιεχόμενο. Ετσι δημιούργησαν για αυτούς νέες ονομασίες, συσχετισμένες με τις γεωργικές εργασίες.
   Η εβδομάδα, τέλος, ήταν διαχωρισμένη όπως και σήμερα. Παρ΄ όλα αυτά, στους πρώτους αιώνες του Βυζαντίου υπήρχαν και πλανητικές ονομασίες των ημερών, γνωστές από την Αίγυπτο: Ημέρα Ηλίου (Κυριακή), Σελήνης (Δευτέρα), Αρη (Τρίτη), Ερμή (Τετάρτη), Δία (Πέμπτη), Αφροδίτης (Παρασκευή), Κρόνου (Σάββατο). Στο Βυζάντιο δεν επέζησαν για πολύσε αντίθεση με τη Δύση (αρκεί να επισημανθούν οι ημέρες Saturday, Ημέρα του Κρόνου, και Sunday, Ημέρα του Ηλιου) όπου η αρχαιότητα δηλώνει παρούσα.
 
Εφημερίδα 'Το Βήμα', 01/01/2009, http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=248863

Ψηφιδωτό που απεικονίζει τους μήνες, 6ος αι. Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών

Ο Χειμώνας ως γενειοφόρος ώριμος άνδρας. Ψηφιδωτό από τη περιοχή του Αγίου Ταξιάρχη Αργους. 5ος-6ος αιώνας ΠΗΓΗ : http://kelliteacher.weebly.com/

Λεπτομέρεια ψηφιδωτού από τη Θήβα που απεικονίζει το μήνα Απρίλιο, 6ος αι., Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών

ΙΛΙΑΔΑ : ΡΑΨΩΔΙΑ Ζ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗΣ - ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

1) Ν’ αναλύσετε τα παρακάτω χαρακτηριστικά επίθετα :

λοφοσείστης Έκτωρ (στίχ. 369)
λευκόχερην Ανδρομάχην (στίχ. 371)
πολύδωρη (στίχ. 395)
θείος Πηλείδης (στίχ. 414-415)
του Διός αιγιδοφόρου (στίχ. 420)
των ιπποδάμων Τρώων (στίχ. 460)

2) Να συμπληρώσετε τα κενά στις ακόλουθες προτάσεις:

- Η ιστορία της πατρικής οικογένειας της Ανδρομάχης από άποψη τεχνικής λειτουργεί ως ………………………………………….. και ……………………………….....

-Το όνομα «Σκαμάνδριος» το έδωσαν στο γιό τους ο Έκτορας και η Ανδρομάχη, για να τιμήσουν …………………………………………………………………………………………………………

- Το όνομα «Αστυάνακτας» το έδωσαν οι Τρώες στο γιο του Έκτορα, για να τιμήσουν ………………………………………………………………………………………………………...

- Ο λόγος της Ανδρομάχης στηρίζεται κυρίως στο ……………………………………………………………………..........................................

- Ο Έκτορας δεν πείθεται από την Ανδρομάχη να εγκαταλείψει τον πόλεμο, επειδή α)………………………………………………………………………………………………………. και β)……………………………………………………………………….....................................

- Για τους ήρωες της Ιλιάδας η θεμελιώδης αξία είναι η …………………………………………………………….....................................................

3) Πώς ονομάζονται τα ερωτήματα (στίχ. 377-380); Γιατί τα χρησιμοποιεί ο Όμηρος και πώς λειτουργούν από άποψη αφηγηματικής τεχνικής;

4) Ποιο μέρος επιλέγεται από τον Όμηρο ως τόπος συνάντησης των δύο συζύγων και γιατί;

5) Ποια επιχειρήματα χρησιμοποιεί η Ανδρομάχη για να πείσει τον Έκτορα να μην ξαναπάει στη μάχη; Ποια πρόταση του κάνει τελικά;

6) Ποιο στοιχείο αφηγηματικής τεχνικής υπάρχει στους στίχους 407-408 και 432;

7) Το ήθος ποιου προσώπου εξαίρει(=αναδεικνύει) η Ανδρομάχη στο λόγο της; Γιατί σ’ αυτό το σημείο υπάρχει «επική ειρωνεία»;

8) Ν’ αναπτύξετε την ορθολογιστική αλλά και συνάμα μοιρολατρική θεωρία του Έκτορα για την αντιμετώπιση του θανάτου (στίχ. 488-489).

9) Να παρουσιάσετε αναλυτικά την εκτενή παρομοίωση στους στίχους 505-514.

10) Να περιγράψετε τη συναισθηματική κατάσταση της Ανδρομάχης και του Έκτορα σ’ αυτή τη σκηνή.

11) Η Ανδρομάχη παρουσιάζεται ως αφοσιωμένη σύζυγος αλλά και «εξαρτημένη» από τον Έκτορα. Είναι συναισθηματική, εκδηλωτική, και διακριτικά τρυφερή ενώ παράλληλα τη διακρίνει επινοητικότητα και ευστροφία. Η έντονη επιθυμία να τον κρατήσει κοντά της την κάνει παρεμβατική ενώ τέλος ως μητέρα είναι στοργική κι αφοσιωμένη στο παιδί της.

Ο Έκτορας προβάλλεται ως γενναίος πολεμιστής που διακατέχεται από ηρεμία και ψυχραιμία. Είναι αποφασιστικός, προσηλωμένος στις αρχές του και διορατικός. Επιπλέον προβάλλεται αφοσιωμένος σύζυγος με διακριτική τρυφερότητα καθώς και πατέρας στοργικός και τρυφερός. Φαίνεται, εξάλλου, αισιόδοξος και στοχαστικός ενώ στο τέλος ως αδελφός στέκεται καλός συμπαραστάτης.

Να αιτιολογήσετε τους πιο πάνω χαρακτηρισμούς της Ανδρομάχης και του Έκτορα με βάση τη συγκεκριμένη σκηνή.

ΠΗΓΗ :http://mariagrivakou.blogspot.gr 

ΣΤΟΥ ΟΘΩΝΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ... ΕΝΑ ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΣΤΟΥ ΟΘΩΝΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

 
Συνθέτης: Σταύρος Ξαρχάκος
Στιχουργός: Νίκος Γκάτσος
Ερμηνεία : Σταμάτης Κόκοτας


Ένα μεσημέρι στης Ακρόπολης τα μέρη
άπονοι ληστές
κάναν τις πέτρες τις ζεστές λημέρι.
Στο Μοναστηράκι Βαβαροί χωροφυλάκοι
μεσ' στην αντηλιά
χορεύουν μπρός στο Βασιλιά συρτάκι
 
Στη Κρήτη και στη Μάνη
θα στείλουνε φιρμάνι
σε πολιτείες και χωριά
θα στείλουνε φιρμάνι
να 'ρθουν οι πολισμάνοι
να κυνηγήσουν τα θεριά
 
Κάτω στο λιμάνι τραγουδάν' οι πολισμάνοι
ήρθαν τα παιδιά
μα 'χουν ακόμα τη καρδιά στη Μάνη
ήρθανε την Τρίτη τα παιδιά του Ψηλορείτη
πίνουν τσικουδιά
μα 'χουν ακόμα τη καρδιά στη Κρήτη
 
Στη Κρήτη και στη Μάνη
εστείλαμε φιρμάνι
σε πολιτείες και χωριά
εστείλαμε φιρμάνι
κι ήρθαν οι πολισμάνοι
και διώξαν όλα τα θεριά

ΘΑ ΣΕ ΞΑΝΑΒΡΩ ΣΤΟΥΣ ΜΠΑΞΕΔΕΣ

Στίχοι : Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος                                Συλλογή : Γράμματα στον Μακρυγιάννη ( 1979 )

Mόνο να γράφεις τ’ όνομά σου

κι εκείνο το  ’μαθες μισό

Μα συλλαβίζειςτα όνειρά σου

στο Άργος και, στο Άργος και στον Iλισσό

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες

τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς

και τσικουδιά στους καφενέδες

τα παλικάρια, τα παλικάρια να κερνάς

Tου κόσμου το στενό γιοφύρι

θα το περάσουμε μαζί

θαν’ η καρδιά σου παραθύρι

τα λόγια σου, τα λόγια σου παλιό κρασί

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες...

ΟΤΑΝ Ο ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΗΣ ΕΧΕΙ ... ΚΕΦΙΑ ! 20 ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΠΗΛΙΝΑ ΔΟΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

20 πρωτότυπα πήλινα δοχεία από την αρχαία Ελλάδα σε σχήματα προσώπου ζώων, ανθρώπων, πτηνών, ακόμα και εμπνευσμένα από την μυθολογία.
Τα περισσότερα προέρχονται από διάφορα μέρη του ανατολικού Αιγαίου όπως την Κύπρο, την Σάμο, την Ρόδο και την Χίο, όπως και από μέρη της κεντρικής και νότιας Ελλάδας.

5ος αιώνας π.Χ.

6ος αιώνας π.Χ.

1ος αιώνας π.Χ.

550-500 π.Χ.

350-300 π.Χ.

5ος αιώνας π.Χ.

6ος αιώνας π.Χ.

550–525 π.Χ.

5ος αιώνας π.Χ.

380-360 π.Χ.

460 π.Χ.

4ος αιώνας π.Χ.

4ος αιώνας π.Χ.

350-300 π.Χ.

3ος αιώνας π.Χ.

550-500 π.Χ.

7ος αιώνας π.Χ.

7ος αιώνας π.Χ.

6ος αιώνας π.Χ.

4ος αιώνας π.Χ.

Τα παραπάνω εκθέματα βρίσκονται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τεχνών (MET Museum) της Νέας Υόρκης.

(ΠΗΓΗ) http://diavatagirgenis.blogspot.gr  ( http://www.ellinikoarxeio.com)