ΙΛΙΑΔΑ : ΡΑΨΩΔΙΑ Ε 274 - 430 - ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΙΑ (Τα κατορθώματα του Διομήδη)

Τόπος : Το πεδίο μάχης, Όλυμπος

Χρόνος : 22^η μέρα της Ιλιάδας ( πρώτη ημέρα μάχης)

Πρόσωπα : Πάνδαρος, Διομήδης, Αφροδίτη, Διώνη, Αθηνά,   Δίας

Αφηγηματικές τεχνικές

• Στην ενότητα υπάρχει εναλλαγή αφήγησης (τριτοπρόσωπη) , περιγραφής (με ωμές, ρεαλιστικές εικόνες)   και διαλόγου (βοηθά στην ηθογράφηση των προσώπων).

• Η σκηνή στον Όλυμπο με τα ανθρωπομορφικά στοιχεία της (πειράγματα, ειρωνικά σχόλια, αντιζηλίες) χρησιμοποιείται για να αποφύγει ο ποιητής τη μονοτονία, αλλά και την ένταση της περιγραφής πολεμικών σκηνών.

• Χρησιμοποιούνται εικόνες, ηχητικές και κινητικές και παρομοιώσεις, που δίνουν στην περιγραφή ακρίβεια και παραστατικότητα και αντλούν το υλικό τους από τη φύση.

• Παρομοίωση : μπορεί να είναι σύντομη (στ. 299) ή εκτεταμένη (Δ 422-428). Σε μια παρομοίωση επισημαίνουμε α) το αναφορικό μέρος της, την εικόνα (εισάγεται με λέξεις : σαν, όπως, καθώς) β) το δεικτικό μέρος της (με τις λέξεις : έτσι, όμοια) και γ) τον κοινό όρο, δηλ. τη σχέση ανάμεσα στο αναφορικό και δεικτικό μέρος.

Ιδεολογικά στοιχεία- στοιχεία πολιτισμού

·         Αριστεία : ονομάζεται η ανάδειξη της ανδρείας ενός ήρωα στη μάχη, συνήθως με τη βοήθεια κάποιου θεού. Ο ομηρικός ήρωας για να αριστεύσει χρησιμοποιεί κάθε μέσο (ο Διομήδης φωνάζει τρομαχτικά και πετάει μια τεράστια πέτρα εναντίον του Αινεία). Η αριστεία κορυφώνεται με τον τραυματισμό κάποιου θεού.

·         Στ. 297 κ.εξ. Ο ομηρικός ήρωας για να ολοκληρώσει τη νίκη του έπρεπε να γίνει κύριος του νεκρού σώματος του αντιπάλου του και να του αφαιρέσει τα όπλα (σκύλευση). 
Αντίθετα, οι σύντροφοι του νεκρού έπρεπε να τον προστατέψουν από μια τέτοια ατίμωση.

·         Στ. 330 κ.εξ. Με τον τραυματισμό της Αφροδίτης κορυφώνεται το στοιχείο του ανθρωπομορφισμού : καταδίωξη, τραυματισμός, αιμορραγία, κραυγές πόνου κτλ. Η θεραπεία όμως είναι άμεση και γίνεται με τρόπο θαυμαστό.

·         Ανθρώπινη και θεϊκή ευθύνη : η Αθηνά παραπλανά τον Πάνδαρο και βοηθά τον Διομήδη. Ωστόσο, οι θνητοί είναι υπεύθυνοι για τις πράξεις τους, έστω κι αν οι θεοί έπαιξαν κάποιο ρόλο σ’ αυτές. Έτσι η αλαζονεία (ύβρις)  του Πάνδαρου προκαλεί τη θεϊκή οργή (νέμεσις), με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η τιμωρία του (τίσις). Το ίδιο θα συμβεί και με τον Διομήδη. (Ηθικό σχήμα)

Χαρακτηρισμός προσώπων (Ηθογράφηση)

Διομήδης  : είναι ο κλασικός ομηρικός ήρωας με όλα τα στοιχεία του τέλειου πολεμιστή. Δυνατός, τολμηρός και άφοβος σκορπά τον τρόμο με την ορμή του σε θνητούς και θεούς. Ευσεβής απέναντι στην Αθηνά που τον προστατεύει, σκληρός ακόμα και αγενής όταν τραυματίζει την Αφροδίτη. Όσο γενναίος και αν είναι, διαπράττει ύβρη απέναντι στην Αφροδίτη και θα τιμωρηθεί γι’ αυτό.

Αφροδίτη  :  παρουσιάζεται από τον Όμηρο ως μια μητέρα που, αν και άπειρη στον πόλεμο, σπεύδει να σώσει το γιο της από βέβαιο θάνατο. Όταν πληγώνεται από το Διομήδη, φοβισμένη και παραπονεμένη τρέχει στην αγκαλιά της μητέρας της για παρηγοριά.

Αθηνά : προστατευτική απέναντι στους ήρωες που υποστηρίζει, βοηθά τον Διομήδη να πραγματοποιήσει την αριστεία του, καθώς είναι και η ίδια άψογη στην πολεμική τέχνη. Ειρωνεύεται και κοροϊδεύει την Αφροδίτη για το πάθημά της, επειδή τραυματίστηκε από θνητό, που η ίδια όπλισε με υπερβολική δύναμη. 

(Επιλογή σχολίων από το βοήθημα Βολονάκη)

       
        

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΩΣΗ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ (1862) ΕΩΣ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ (1909) - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

                     ΕΝΟΤΗΤΑ 20.

• Ο  Γεώργιος  Α’  βασιλιάς  των  Ελλήνων  -  Η  ενσωμάτωση  των  Επτανήσων

1862 : οι Δυνάμεις αναγορεύουν βασιλιά των Ελλήνων το Δανό Πρίγκιπα Γεώργιο 

           Γλύξμπουργκ  (Γεώργιος Α’, βασίλεψε ως το 1913)

Αγγλία : προσφέρει στο νέο βασιλιά τα Επτάνησα, πιεζόμενη από τους αγώνες 

               των Επτανησίων (1864)

• Το  σύνταγμα  του  1864

-          Αναγνώριζε το λαό ως κυρίαρχο παράγοντα του πολιτεύματος

-          Ανώτατος άρχοντας της πολιτείας είναι ο βασιλιάς :βασιλευομένη δημοκρατία

-          Νομοθετική εξουσία : την ασκεί ο βασιλιάς και η Βουλή

-          Γερουσία : καταργείται, ως θεσμός αντιδημοκρατικός

-          Εκτελεστική εξουσία : την ασκούσε ο βασιλιάς με τη συνεργασία 

                                              υπουργών που διορίζονταν από τον ίδιο.

-          Δικαίωμα ψήφου : οι άνδρες που είχαν συμπληρώσει το 21^ο έτος .

-          Δικαστική εξουσία : κηρύσσεται ανεξάρτητη

• Εσωτερικές  πολιτικές  εξελίξεις

1864 - 1881 : στην πολιτική κυριαρχεί ο Αλ. Κουμουνδούρος

• Μοίρασε τις εθνικές γαίες που είχαν μείνει αδιάθετες (1871)
• Επεδίωξε διεύρυνση των συνόρων
• Απομακρύνθηκε από το Γεώργιο όταν έστειλε στρατό, για να βοηθήσει 

          την Κρητική επανάσταση.

Προβλήματα Κοινοβουλευτισμού :

-    Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ήταν μόνιμοι → οι πολίτες πίεζαν τους βουλευτές 

    για να εξασφαλίσουν διορισμό στο δημόσιο.

-    Οι βουλευτές στήριζαν στη Βουλή εκείνους τους αρχηγούς που εξυπηρετούσαν

    τα συμφέροντα των ψηφοφόρων τους.

Κυριότερο πρόβλημα : ο βασιλιάς, που ανέτρεπε όποια κυβέρνηση δεν του άρεσε.

Χ. Τρικούπης : με το άρθρο του «Τις πταίει ;» (1874) υποστήριξε ότι ο βασιλιάς

                        πρέπει να διορίζει πρωθυπουργό μόνον εκείνον που είχε τη 

                       «δεδηλωμένη» εμπιστοσύνη της Βουλής (Αρχή της δεδηλωμένης)

     

Γεώργιος Α’ : διορίζει τον Τρικούπη πρωθυπουργό και αναγνωρίζει την αρχή της 

                        δεδηλωμένης στο «Λόγο του Θρόνου» (γραμμένος από τον Τρικούπη)

        Έτσι αρχίζει μια νέα φάση στην   πολιτική ζωή της Ελλάδας

• Ο  δικομματισμός

-          Η αρχή της δεδηλωμένης οδήγησε στον αφανισμό των μικρών κομμάτων

       ή την ενσωμάτωσή τους στα μεγαλύτερα.

-          1855 - 1895 : επικρατούν δύο μεγάλα κόμματα, του Χ. Τρικούπη και 

       του Θ. Δηλιγιάννη → δικομματισμός

• Το  πρόγραμμα  του  Χαρίλαου  Τρικούπη

 

•   Κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής (σιδηροδρομικό δίκτυο, οδοποιία, διάνοιξη διώρυγας  Κορίνθου).
•       Ανασυγκρότηση των ενόπλων δυνάμεων
•       Εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης (θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων πρόσληψης)
•       Επιδίωξη ειρηνικής συμβίωσης με την Οθωμανική αυτοκρατορία.

Για να πετύχει τα παραπάνω :

-          επέβαλε βαρύτατη φορολογία

-          σύναψε μεγάλα δάνεια με τράπεζες του εξωτερικού

-          πρόσφερε στους Έλληνες κεφαλαιούχους του εξωτερικού προνομιακούς 

       όρους για να επενδύσουν στην Ελλάδα

• Οι  θέσεις του  Θεόδωρου  Δηλιγιάννη

Ø      Η φορολόγηση πρέπει να είναι η μικρότερη δυνατή

Ø      Τόνιζε τις συνέπειες των μέτρων του Τρικούπη για τα μεσαία και κατώτερα  

      και τον κατηγορούσε ότι ευνοεί τους οικονομικά ισχυρούς.

Ø      Κατάργησε το νόμο για τα προσόντα που έπρεπε να έχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι.

• Η  πορεία  προς  την  οικονομική  και  εθνική  κρίση

1893 : ο Τρικούπης κηρύσσει τη χώρα σε πτώχευση και στις επόμενες εκλογές 

           δεν εκλέγεται ούτε βουλευτής.

Ο Δηλιγιάννης : αναλαμβάνει την εξουσία, αλλά τα προβλήματα είναι πολλά. 

Επιπλέον, ξεσπά επανάσταση στην Κρήτη και ο Δηλιγιάννης στέλνει στρατό, 

πιεζόμενος από το λαό που εμπνεόταν από τη Μεγάλη Ιδέα.

• Ο  πόλεμος  του  1897  και  οι  πολιτικές  εξελίξεις  έως  το  1908

1897 : αρχίζει στη Θεσσαλία ελληνοτουρκικός πόλεμος, όπου η Ελλάδα

           ηττάται  (αρχιστράτηγος ο διάδοχος Κωνσταντίνος) → 

          Οι Οθωμανοί φτάνουν ως τη Λαμία και υποχωρούν μόνο όταν

          οι Δυνάμεις υποχρεώνουν την Ελλάδα να πληρώσει
            τεράστια πολεμική αποζημίωση.

Η Ελλάδα για να πληρώσει αναγκάζεται να πάρει νέο δάνειο και να 

υποστεί  Διεθνή Οικονομικό έλεγχο (Δ.Ο.Ε.)

 

Μετά την ήττα του 1897 αυξάνεται η λαϊκή δυσαρέσκεια 

προς τους πολιτικούς και τα ανάκτορα, ενώ ο Γεώργιος

συνεχίζει να παρεμβαίνει στην εσωτερική και 

εξωτερική πολιτική της χώρας.

 

                    

                            ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄ - ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ from katerina Prokopiou

" ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ : ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ - (ΙΣΤΟΡΙΑ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

                                                                                                                                                                                                 

Το περσικό κράτος

• Ο βασιλιάς Κύρος ένωσε τους Πέρσες και τους Μήδους και δημιούργησε το περσικό κράτος.
• Η Περσία ήταν ένα τεράστιο πολυεθνικό κράτος, δηλαδή αποτελούνταν από πολλούς λαούς, και ήταν χωρισμένη σε μεγάλες περιφέρειες, τις σατραπείες.
• Διοικητές των σατραπειών ήταν οι σατράπες, υπεύθυνοι για τη σωστή διοίκηση και την είσπραξη των φόρων.

Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας υποχρεώθηκαν να πληρώνουν φόρους και να ακολουθούν τους Πέρσες στις εκστρατείες τους.

Η Ιωνική επανάσταση : η επανάσταση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Οι Μικρασιάτες Έλληνες επαναστάτησαν (499 π.Χ) επειδή:

1. Πλήρωναν βαριά φορολογία στους Πέρσες
2. Είχαν χάσει την ελευθερία τους και το  εμπόριό τους.

Τους βοήθησαν :  οι Αθηναίοι και οι Ερετριείς , αλλά η επανάστασή τους απέτυχε και η Μίλητος , η σημαντικότερη πόλη τους, καταστράφηκε. Το  γεγονός αυτό προξένησε μεγάλη θλίψη στην Αθήνα.

Η εκστρατεία του Μαρδόνιου

• Με αφορμή την Ιωνική Επανάσταση άρχισαν οι ελληνοπερσικοί πόλεμοι.
• Μαρδόνιος : έκανε εκστρατεία ενάντια στην Ελλάδα και κατάφερε να κατακτήσει τη  Θράκη.

Η μάχη του Μαραθώνα.

• Νέα περσική εκστρατεία έγινε το 490 π.Χ από τους Πέρσες στρατηγούς Δάτη και Αρταφέρνη.
• Σκοπός τους ήταν  : να τιμωρηθούν οι Αθηναίοι και οι Ερετριείς, επειδή βοήθησαν την Ιωνική Επανάσταση.
• Οι Πέρσες κατέστρεψαν αρχικά την Ερέτρια και στρατοπέδευσαν στο Μαραθώνα.
• Εκεί έγινε μάχη, που πήραν μέρος 10.000 Αθηναίοι και 1.000 Πλαταιείς με αρχηγό το Μιλτιάδη.
• Ο στρατός των Ελλήνων περικύκλωσε τους Πέρσες και τους νίκησε, έδειξε έτσι ότι οι Πέρσες δεν ήταν ανίκητοι και οι Έλληνες δεν έπρεπε να τους φοβούνται.

                      

                                  Περσικοί πόλεμοι from Γρηγόρης Ζερβός