ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΠΗΓΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

1.                       

Fore Street, Lambeth, 1865

Μια εργατική συνοικία

«Μόλο που ο Όλιβερ είχε αρκετά για ν’ απασχολεί την προσοχή του με το να προσπαθεί να μη χάσει απ’ τα μάτια του τον οδηγό του, δε μπόρεσε να μη ρίξει μερικές βιαστικές ματιές εδώ και κει στο δρόμο καθώς περνούσαν. Πιο βρωμερό και πιο άθλιο μέρος δεν είχε ξαναδεί. Ο δρόμος ήταν πολύ στενός κι όλο λάσπη κι ο αέρας γεμάτος βρωμερές αναθυμιάσεις. Υπήρχαν αρκετά μικρομάγαζα, μα το μόνο εμπόρευμα που πλεόναζε ήταν κοπάδια ολόκληρα από κουτσούβελα, που ακόμα και την προχωρημένη αυτή ώρα μπαινόβγαιναν απ’ τις πόρτες ή ξεφώνιζαν απ’ το εσωτερικό των σπιτιών.

Τα μοναδικά μέρη που φαίνονταν να ευημερούν ανάμεσα στο γενικό μαρασμό αυτού του τόπου ήταν τα καπηλειά (ταβέρνες)· εκεί μέσα καυγάδιζαν κάνοντας μεγάλο σαματά Ιρλανδοί κατώτερης υποστάθμης. Σκεπαστά σοκάκια και αυλές που εδώ και εκεί ξέκοβαν από τον κεντρικό δρόμο, άφηναν να φαίνονται σωροί από χαμόσπιτα, όπου μεθυσμένοι άνδρες και γυναίκες κυλιόταν κυριολεκτικά μέσα στο βούρκο…»

                                                                                             

 Καρόλου Ντίκενς, Όλιβερ Τουίστ

 
ΕΡΩΤΗΣΗ :

Λαμβάνοντας υπόψη το παραπάνω παράθεμα από το έργο Όλιβερ Τουίστ του Καρόλου Ντίκενς και τις γνώσεις σας να παρουσιάσετε τη ζωή των εργατών στα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

Το παραπάνω παράθεμα από το έργο Όλιβερ Τουίστ του Καρόλου Ντίκενς περιγράφει μια  εργατική συνοικία στα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης. Στην Αγγλία από το 1750 περίπου δημιουργούνται οι πρώτες βιομηχανίες και αρχίζει να πληθαίνει το εργατικό δυναμικό. Οι συνθήκες διαβίωσης των εργατών ήταν πραγματικά τραγικές. Δούλευαν 12 - 16 ώρες την ημέρα και έπαιρναν μισθούς πείνας. Πέρα από το εξαντλητικό ωράριο, η ραγδαία ανάπτυξη των βιομηχανικών πόλεων τούς ανάγκαζε να στριμώχνονται πολλοί μαζί σε άθλια καταλύματα, σε μέρη που δεν πρόσφεραν καμία ασφάλεια. Όπως αναφέρεται και στο παράθεμα κύριο χαρακτηριστικό στις φτωχογειτονιές αυτές ήταν η βρωμιά και η έλλειψη κανόνων υγιεινής. Δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης δεν υπήρχαν και οι αρρώστιες και οι θάνατοι, κυρίως παιδιών, ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Τη μόνη παρηγοριά για τους αποκαμωμένους εργάτες αποτελούσαν συνήθως οι ταβέρνες και το αλκοόλ. Θα έπρεπε να περάσουν δεκαετίες, για να αρχίσουν να οργανώνονται και να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης.  

           
 ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ : ΕΔΩ

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΠΗΓΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - 1821 - ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

  

Ο Κολοκοτρώνης μιλά σε αγωνιστές που απειλούσαν προκρίτους

Έλληνες! Είμαι κι εγώ σύντροφός σας. Αλλά πρώτα να με ακούσετε που θα σας μιλήσω. […] Γιατί θέλουμε να χάσουμε την πατρίδα μας σκοτώνοντας ο ένας τον άλλο; Εμείς εσηκώσαμε τ’ άρματα για τους Τούρκους και ακουστήκαμε στην Ευρώπη ότι σηκωθήκαμε οι Έλληνες για τους τυράννους [...]. Αν σκοτώσουμε τους προεστούς, τι θα μας πουν τότε; Θ’ ακουσθή σ’ όλον τον κόσμον και θα μας πουν τα βασίλεια ότι τούτοι δεν σηκώθηκαν για την πατρίδα και την ελευθερίαν τους, αλλά για να σκοτωθούνε συνατοί τους [ενν. αναμεταξύ τους]. […] Θα μας πούνε Καρμπουνάρους, ρέμπελους κι ακατάστατους και κανένας δεν θα μας βοηθήση […].

  Δ. Κόκκινος, Η Ελληνική Επανάστασις, Μέλισσα, Αθήνα 1959-1960, τόμ. 1, σ. 479-480.

 
ΕΡΩΤΗΣΗ :

Ποια επιχειρήματα χρησιμοποιεί ο Κολοκοτρώνης για να εμποδίσει την εμφύλια σύγκρουση ανάμεσα σε αγωνιστές και προκρίτους ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

 

Η πηγή είναι ένα απόσπασμα από το λόγο του Κολοκοτρώνη προς τους αγωνιστές που απειλούσαν τους προκρίτους. Αρχικά, τονίζει ότι και ο ίδιος ανήκει στην ομάδα των οπλαρχηγών που σήκωναν το βάρος του αγώνα και αξίωναν την πρωταγωνιστική συμμετοχή τους στα κοινά. Έπειτα επισημαίνει ότι ο χαρακτήρας της επανάστασης είναι εθνικός και έχει ως στόχο την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς, τους οποίους χαρακτηρίζει τυράννους. Πιστεύει ότι αν επιτεθούν στους προεστούς, αυτό θα έχει άσχημο αντίκτυπο στην Ευρώπη. Άλλωστε, το κλίμα μέσα στο οποίο ξέσπασε η ελληνική επανάσταση ήταν αρνητικό , καθώς οι ευρωπαϊκές απολυταρχίες, μετά τη γαλλική επανάσταση,  δεν επιθυμούσαν  με κανέναν τρόπο νέες εξεγέρσεις. Γι’ αυτό και ο Κολοκοτρώνης δεν θέλει να θεωρηθεί  ότι ο  αγώνας των Ελλήνων έχει κοινωνικοανατρεπτικές προθέσεις  ή σχετίζεται με μυστικά κινήματα, όπως οι Καρμπονάροι. Τέλος, τους προτρέπει  να μείνουν μονοιασμένοι, γιατί μόνο έτσι θα  έχουν βοήθεια από την Ευρώπη.