ΙΛΙΑΔΑ : ΡΑΨΩΔΙΑ Ζ 369 -529 ΕΚΤΟΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗΣ ΟΜΙΛΙΑ (Ο Έκτορας συναντά την Ανδρομάχη)

Τόπος : πύλες της Τροίας, ανάκτορα της Τροίας

Χρόνος : 22^η μέρα της Ιλιάδας ( πρώτη ημέρα μάχης)

Πρόσωπα : Έκτορας και Ανδρομάχη

Αφηγηματικές τεχνικές

• Στην ενότητα υπάρχει η αφηγηματική τεχνική των «άστοχων ερωτημάτων», (  βλ. σελ. 78 σχολικού βιβλίου).

• Η σκηνή της συνάντησης Έκτορα και Ανδρομάχης δίνεται κινηματογραφικά : πρώτα παρουσιάζεται το σκηνικό (Σκαιές Πύλες), έπειτα οι δύο πρωταγωνιστές , εστιάζοντας ο ποιητής στις κινήσεις πριν καταλήξει στο βλέμμα και την έκφραση του προσώπου τους. Ο Όμηρος δίνει τη συνάντηση με διακριτικότητα, ευγένεια και λιτότητα.

• Οι στίχοι 414 - 528 αποτελούν αναδρομική αφήγηση, όπου η Ανδρομάχη θυμάται τη μοίρα της οικογένειάς της.

• Στους στ. 448 - 449 υπάρχει προοικονομία της πτώσης της Τροίας.

• Στις ευχές του Έκτορα προς το γιο του υπάρχει έντονη επική ειρωνεία, καθώς γνωρίζουμε το τραγικό τέλος του Αστυάνακτα. ( βλ. σελ. 78 σχολικού βιβλίου).

• Στους στ. 401 και 506 - 514 έχουμε δύο παρομοιώσεις, μια σύντομη και μια εκτεταμένη.

Ιδεολογικά στοιχεία- στοιχεία πολιτισμού

·         Στ. 440 - 465 : Στο λόγο του Έκτορα  γίνεται αναφορά στις ηθικές αξίες που ρύθμιζαν τη ζωή και τη συμπεριφορά των ηρώων της ομηρικής εποχής. Βασική αξία ήταν η αιδώς (ντροπή), απέναντι στον εαυτό τους και την κοινωνία γενικότερα. Ο ήρωας - πολεμιστής έχει ευθύνη να φανεί γενναίος, έστω και αν ο αγώνας του δεν θα είναι νικηφόρος, αλλά θα τον οδηγήσει στο θάνατο. Καθήκον του γιου ήταν να διαφυλάξει την πατρική δόξα, να την αυξήσει και να την κληροδοτήσει στους δικούς του γιους.

·         Στ. 418 : η καύση των νεκρών ήταν ταφική συνήθεια της εποχής του Ομήρου και όχι του τρωικού πολέμου, που αντανακλά τα μυκηναϊκά  χρόνια. Οι νεκροί τότε θάβονταν σε τάφους. Εδώ έχουμε αναχρονισμό.

·         Στ. 454- 458 : ο Έκτορας περιγράφει τη σκληρή ζωή που περίμενε τις γυναίκες αιχμάλωτες του πολέμου: σκλαβιά, άσχημη μεταχείριση, εκμετάλλευση.

·         Στ. 489 κ.εξ. : η μοιρολατρία της σκέψης του Έκτορα, ότι όλα είναι γραμμένα από τη μοίρα, είναι ανάλογη και με σημερινές αντιλήψεις (π.χ. «ό,τι γράφει δεν ξεγράφει κτλ.»)

Χαρακτηρισμός προσώπων (Ηθογράφηση)

Έκτορας

Είναι η κυρίαρχη μορφή στη ραψωδία Ζ. Η προσωπικότητά του εδώ δεν είναι μόνο του πολεμιστή, αλλά και του συζύγου και πατέρα. Ως πολεμιστής δε νιώθει άνετα μακριά από το πεδίο της μάχης, στέκεται στο κατώφλι του σπιτιού του, ωστόσο είναι μεγάλη η επιθυμία του να δει τη γυναίκα και το παιδί του. Αγαπά ειλικρινά την Ανδρομάχη, συμμερίζεται τους φόβους της, αλλά οι ευθύνες που έχει απέναντι στην πατρίδα και το λαό του βαραίνουν περισσότερο. Είναι συναισθηματικά φορτισμένος, περισσότερο εκδηλωτικός με το παιδί του, πιο συγκρατημένος, αλλά γεμάτος αγάπη σύζυγος. Το ζευγάρι είναι στενά δεμένο και μέσω του παιδιού του. Είναι τραγικό πρόσωπο, γιατί γνωρίζει το τέλος του και παρόλα αυτά μένει πιστός στο καθήκον του. Με τον αδερφό του τον Πάρη δεν είναι εδώ τόσο αυστηρός, αλλά αναγνωρίζει τη γενναιότητά του και του υπενθυμίζει τις ευθύνες του.

Ανδρομάχη

Είναι τρυφερή, ευαίσθητη και αφοσιωμένη σύζυγος και μητέρα. Η ψυχολογία της είναι ταραγμένη, αγωνιά και ανησυχεί για το μέλλον, έχοντας βιώσει πολλές συμφορές με την οικογένειά της στο παρελθόν. Δε μπορεί να διανοηθεί τη ζωή της χωρίς τον Έκτορα. Λειτουργεί με το συναίσθημα, τα επιχειρήματά της έχουν ως στόχο να συγκινήσουν τον Έκτορα και να προστατέψουν την οικογένειά της. Η αμοιβαιότητα των αισθημάτων της με του Έκτορα είναι εμφανής. Η τραγική της μοίρα την τοποθετεί ως σύμβολο όλων των γυναικών, που υφίστανται όλες τις οδυνηρές συνέπειες ενός πολέμου.

(Επιλογή σχολίων από το βοήθημα Βολονάκη)

                        

                         

 

                          

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ - (ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ : ΕΝΟΤΗΤΑ 8η )

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

1.    Να βρεις τα αντικείμενα των ρημάτων στις ακόλουθες προτάσεις και να διακρίνεις, όπου απαιτείται,  το άμεσο  και το έμμεσο:

1. Μίσει τούς δειλούς καί τούς θρασεῖς.
2. Φίλιππος ἠνώχλει ἡμῖν.
3. Ὁ πατήρ ἐνέδυσε τόν Κῦρον ἰμάτιον.
4. Σύ ἐπιθυμεῖς παιδείας, σωφροσύνης, δόξης.
5. Οὐκ ἐρωτῶ σε τοῦτο.
6. Ἐπλήρωσε τήν ναῦν ξύλων.
7. Ἔδειξεν τήν ὁδόν αὐτοῖς.
8. Παρεῖχε σῖτον καί οἶνον τοῖς συμμάχοις.
9. Ἄγει τόν ἵππον τῶν ἡνίων.
10. Πλησίαζε τοῖς ἀγαθοῖς.
11. Ὁ νεανίας εἵπετο τῶ λοχαγῶ.
12. Ἀγησίλαος οὐ χρημάτων ἐφείδετο.
13. Οὐ τιμωρεῖται  με.
14. Νοσοῦσι μεγάλας νόσους.
15. Τά ἔργα οὐ  συμφωνεῖ τοῖς λόγοις.

Το άμεσο και έμμεσο Αντικείμενο, ενότητα 8 Αρχαίων Β΄ Γυμνασίου. from Χρήστος Τσατσούρης

 

" Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΔΗΛΟΥ- Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΗΓΕΜΟΝΙΑΣ" - (ΙΣΤΟΡΙΑ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

  

Μετά τη νίκη των Ελλήνων εναντίον των Περσών οι πόλεις του Αιγαίου επειδή φοβούνταν νέα περσική επίθεση, ζήτησαν στήριξη από την Σπάρτη, αυτή  όμως αρνήθηκε.

Μετά : με πρωτοβουλία του Αριστείδη, οι πόλεις του Αιγαίου και των μικρασιατικών παραλίων κάνουν συμμαχία  με την Αθήνα με έδρα το νησί της  Δήλου (Συμμαχία της Δήλου).

Τι γνωρίζουμε για τη Συμμαχία της Δήλου:

Η ιστορία της Δήλου στη «Μηχανή του Χρόνου», trailer from ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ on Vimeo.

•       Συνεδρίαζε στη Δήλο και κάθε πόλη έπρεπε να διαθέσει πλοία και άνδρες ή να δίνει φόρο.

•       Οι πόλεις ήταν ελεύθερες, αλλά η Αθήνα, επειδή είχε τη μεγαλύτερη ναυτική δύναμη, κυριαρχούσε στη Συμμαχία.

•       Οι Ελληνοταμίες, 10 Αθηναίοι, συγκέντρωναν τα χρήματα και τα διαχειρίζονταν.    

•       Ο Αριστείδης, πρώτος, καθόρισε το ποσό της εισφοράς για κάθε πόλη με τόσο δίκαιο τρόπο, ώστε οι σύμμαχοι τον ονόμασαν «τον δικαιότερο από όλους τους ανθρώπους».                                    

Η Συμμαχία αναγνώριζε στους Αθηναίους την ηγεμονία, δηλαδή τη δυνατότητα να σχεδιάζουν και να εκτελούν τις πολεμικές επιχειρήσεις, όμως η αυτονομία των πόλεων ήταν απόλυτα εγγυημένη.

Ο Κίμων και η πολιτική του:

Ο  Κίμων, αρχηγός του Αριστοκρατικού κόμματος, γίνεται ο ηγέτης της Αθήνας και εφαρμόζει το πολιτικό του πρόγραμμα, που έχει ως σκοπό : α) Διεύρυνση της Συμμαχίας της Δήλου.

β) Συνέχιση του πολέμου κατά των Περσών γ)  Φιλικές σχέσεις με τη Σπάρτη.

Η Συμμαχία κυριαρχεί στο Αιγαίο, αλλά λόγω της αλαζονικής συμπεριφοράς των Αθηναίων, κάποιες συμμαχικές πόλεις επαναστατούν. (Νάξος, Θάσος). Ο Κίμων  καταπνίγει βίαια τις επαναστάσεις. Γίνεται φανερό ότι καμία πόλη δεν μπορεί να αποχωρήσει από τη Συμμαχία χωρίς τη θέληση των Αθηναίων.

Η αυτονομία των πόλεων είχε ουσιαστικά καταργηθεί και η Συμμαχία της Δήλου είχε γίνει όργανο της πανελλήνιας αθηναϊκής ηγεμονίας.

Η Συμμαχία στα χρόνια του Περικλή

Ο  Περικλής  :   Μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην  Αθήνα και όλες πια οι αποφάσεις παίρνονταν από τους Αθηναίους. Έτσι, οι πόλεις δεν ήταν πια ελεύθερες, αλλά εξουσιάζονταν από την Αθήνα .
                                                                                                                                    

Τι ήταν η Ειρήνη του Καλλία ;

Ήταν μια συμφωνία που υπέγραψαν οι Έλληνες και οι Πέρσες , για να μη δημιουργούνται πια προβλήματα μεταξύ τους. Επομένως, η Συμμαχία της Δήλου δε χρειαζόταν πια, αλλά συνέχισε να διατηρείται προς όφελος των Αθηναίων.

                        

1. Η Συμμαχία της Δήλου - η Συμμαχία όργανο της αθηναϊκής ηγεμονίας from Kvarnalis75

 

"ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ 19ο ΑΙΩΝΑ" - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΕΝΟΤΗΤΑ 25

                  

"ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ, ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 19 ου ΑΙΩΝΑ" - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΕΝΟΤΗΤΑ 26

                  

26. Πνευματική ζωή, γράμματα και τέχνες στην ελλάδα το 19ο αι. from Kvarnalis75


 

"ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ 19ο ΑΙΩΝΑ" - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΕΝΟΤΗΤΑ 24

                           

         ΕΝΟΤΗΤΑ 24 Επιστήμες και στοχασμός στον κόσμο τον 19ο αιώνα from Kvarnalis75

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ : ΕΝΟΤΗΤΑ 4η

ΕΝΟΤΗΤΑ 4

                                                 Α. ΟΙ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ

Οι διαθέσεις είναι τέσσερις: ενεργητική, παθητική, μέση και ουδέτερη.

                                                                    Ενεργητική διάθεση

Το υποκείμενο ενεργεί.

π.χ. Οι μαθητές του Β4 και του Β6 διαβάζουν πυρετωδώς για τις εξετάσεις.

Παθητική διάθεση

Το υποκείμενο παθαίνει κάτι. Δέχεται δηλαδή μια ενέργεια από κάποιον άλλο.

π.χ. Το πάτωμα βρέχεται από τη βροχή. Οι μαθητές επιβραβεύονται από τους καθηγητές τους.

Μέση διάθεση

Το υποκείμενο ενεργεί και η ενέργειά του γυρίζει πίσω στο ίδιο.

π.χ. Η Ειρήνη χτενίζεται. Η Κατερίνα βάφεται. Η Νικολέττα κοιτάζεται στον καθρέφτη.

Ουδέτερη διάθεση

Το υποκείμενο ούτε ενεργεί ούτε δέχεται μια ενέργεια. Βρίσκεται απλώς σε μια κατάσταση.

π.χ. Οι μαθητές του Β4 και του Β6 ουδέποτε κοιμούνται την ώρα του μαθήματος. Πεινάτε; Διψάτε;

ΑΣΚΗΣΗ

1. Να αναγνωρίσετε τις διαθέσεις των ρημάτων των πιο κάτω προτάσεων.



α. Ο δάσκαλος τιμώρησε αυστηρά τους μαθητές. .....................................................

β. Ο τραυματίας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο από  περαστικούς. ..............

γ. Αδιαφορούσε για την οικογένειά του.      .....................................................

δ. Το περιβάλλον καταστρέφεται από τον άνθρωπο. .....................................................

ε. Η αστυνομία συνέλαβε τον κλέφτη. .....................................................

στ. Σε ποιο κομμωτήριο χτενίζεσαι; .....................................................

ζ. Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ;          .....................................................

η. Ετοιμαστήκατε για τις εξετάσεις; .....................................................

θ. Οι ισχυροί εκμεταλλεύονται τους αδύνατους. .....................................................

ι. Η μητέρα αγκάλιασε το παιδί της. .....................................................

2. Να μετατρέψετε την παθητική σύνταξη σε ενεργητική και αντίστροφα.



α. Η ατμόσφαιρα μολύνεται από τα καυσαέρια.     Τα καυσαέρια μολύνουν την ατμόσφαιρα.

β. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τη θεατρική παράσταση.

...............................................................................................................................................
 γ. Όλοι αντιμετώπιζαν το Γιώργο με σεβασμό.

..............................................................................................................................................
δ. Ο διευθυντής του προσέφερε μια νέα θέση στην επιχείρηση.

..............................................................................................................................................

ε. Θεώρησαν το Γιάννη υπεύθυνο για το ατύχημα.

..............................................................................................................................................

                                         Β. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΒΑΤΑ ΡΗΜΑΤΑ


Τα μεταβατικά ρήματα φανερώνουν ότι η ενέργεια του υποκειμένου μεταβαίνει σε άλλο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα. Π.χ. Το παιδί φωνάζει τη μαμά του. (Η ενέργεια του ρήματος «φωνάζει» μεταβαίνει στο αντικείμενο «τη μαμά του».)


Τα αμετάβατα ρήματα φανερώνουν ότι η ενέργεια του υποκειμένου δε μεταβαίνει σε άλλο πρόσωπο, ζώο η πράγμα. Π.χ. Το παιδί φωνάζει. (Η ενέργεια του ρήματος «φωνάζει» δε μεταβαίνει πουθενά!)


ΑΣΚΗΣΗ: Σημειώστε σε ποιες περιπτώσεις τα ρήματα είναι μεταβατικά και σε ποιες αμετάβατα.


1. Το παιδί πετάει την μπάλα.       ......................................................

2. Το χελιδόνι πετάει.  ......................................................


3. Το πάτωμα τρίζει. ......................................................


4. Το παιδί τρίζει τα δόντια του στον ύπνο του. ......................................................

                                                           Γ. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

Πρέπει να ξέρω  : να αναγνωρίζω το αντικείμενο μέσα σε μια πρόταση.
                             (απαντά στην ερώτηση  ΠΟΙΟΝ; ΠΟΙΟΥΣ; ΤΙ;)

                            να αναγνωρίζω τη μορφή του αντικειμένου.


                          Ο ι   Μ ο ρ φ έ ς  τ ο υ  Α ν τ ι κ ε ι μ έ ν ο υ

Το αντικείμενο μπορεί να είναι:


1. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ: Ο Γιάννης αγόρασε αυτοκίνητο.

2. ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ: Τον συνάντησα τυχαία.

3. ΕΠΙΘΕΤΟ: Φοβάμαι τους κακούς!

4. ΜΕΤΟΧΗ: Βοηθάει τους δυστυχισμένους.

5. ΠΡΟΤΑΣΗ : Θέλω να γράψω στις εξετάσεις.

6. ΕΜΠΡΟΘΕΤΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ : Δε μιλάει σε κανέναν. Μοιάζεις με τον αδερφό σου.

                       
                                                Δ. ΜΟΝΟΠΤΩΤΑ ΚΑΙ ΔΙΠΤΩΤΑ ΡΗΜΑΤΑ

Μονόπτωτα λέγονται τα ρήματα που δέχονται ως αντικείμενο μία μόνο πτώση.

α. αιτιατική: π.χ. Ο μαθητής χτύπησε την πόρτα.
β. γενική: π.χ. Μοιάζεις του αδερφού σου.



Δίπτωτα λέγονται τα ρήματα που δέχονται ως αντικείμενο δύο πτώσεις. Από αυτά το ένα λέγεται
άμεσο και το άλλο έμμεσο.

α. αιτιατική (άμεσο) + γενική (έμμεσο):

π.χ. Μου δάνεισε ένα βιβλίο.  μου: γενική – έμμεσο / ένα βιβλίο: αιτιατική – άμεσο

β. αιτιατική + αιτιατική:

άμεσο είναι συνήθως η αιτιατική που δηλώνει πρόσωπο.

π.χ. Με ρώτησε κάτι.  με: αιτιατική – άμεσο / κάτι: αιτιατική – έμμεσο



Προσοχή! Κατ’ εξαίρεση η αιτιατική αυτή (που δηλώνει πρόσωπο) είναι έμμεσο αντικείμενο, μόνο αν μπορεί να αντικατασταθεί με εμπρόθετο.

π.χ. Διδάσκει τους μαθητές ελληνικά. (σ) τους μαθητές: έμμεσο / ελληνικά: άμεσο

Αν και οι δύο αιτιατικές δηλώνουν πράγμα, τότε έμμεσο είναι εκείνο που μπορεί να αντικατασταθεί με εμπρόθετο αντικείμενο.

π.χ. Έσπειρε το χωράφι λαχανικά. το χωράφι: άμεσο / λαχανικά: έμμεσο (ΜΕ ΛΑΧΑΝΙΚΑ!)



                                                                ΑΣΚΗΣΗ :

Υπογραμμίστε τα αντικείμενα στις πιο κάτω προτάσεις και σημειώστε αν είναι άμεσα ή έμμεσα.

1. Θα του στείλω μήνυμα.

...............................................................................................................

2. Μας διηγήθηκε όλη την ιστορία.

...............................................................................................................

3. Τους εξέτασε φυσική.

...............................................................................................................

4. Σου θυμίζω ότι το απόγευμα θα λείπω.

...............................................................................................................

5. Με κέρασε φραπεδάκι!

...............................................................................................................


                                   Ε. ΣΥΣΤΟΙΧΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

Λέγεται το αντικείμενο που έχει την ίδια σημασία ή ανήκει στην ίδια οικογένεια με το ρήμα.

π.χ. Κοιμήθηκε τον ύπνο του δικαίου. (Το αντικείμενο «τον ύπνο» έχει την ίδια σημασία με το ρήμα «κοιμήθηκε».)

Έμαθε το μάθημά του. (Το αντικείμενο «το μάθημα» ανήκει στην ίδια οικογένεια με το ρήμα «έμαθε».)

 ΠΗΓΗ : ΦΩΤΕΙΝΗ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ

"Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 19ο ΑΙΩΝΑ" - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΕΝΟΤΗΤΑ  23.

19^ος αι. : Ελλάδα : μεγάλωσε την έκτασή της συμπεριλαμβάνοντας τα Επτάνησα

                και τη Θεσσαλία με την περιοχή της Άρτας.

Πληθυσμός : 750.000 (1830), συνέχισε να αυξάνεται το 19^ο αι., ενώ διπλάσιοι 
                    Έλληνες ζούσαν έξω από τα σύνορα. 
Σημαντικά αστικά κέντρα :Αθήνα, Πάτρα, Σύρος, Πειραιάς.

• Η  ελληνική  οικονομία :

Ο αγροτικός   τομέας   : 

  -  κυριαρχεί  στην ελληνική οικονομία, με βάση το μικρό αγροτικό κλήρο.

  -  τα εθνικά κτήματα (όσα δεν είχαν καταπατηθεί) μοιράστηκαν το 1871 
     από  τον Αλ. Κουμουνδούρο.

-    Τσιφλίκια (μεγάλα κτήματα στη Θεσσαλία, ανήκαν σε Τούρκους,   
     καλλιεργούνταν από κολίγους, δηλαδή ακτήμονες Έλληνες αγρότες). 
     Το 1881 που ενσωματώθηκε η Θεσσαλία τα διεκδίκησαν οι κολίγοι, 
     αλλά τελικά πουλήθηκαν σε Έλληνες κεφαλαιούχους.

-    Κυριότερα προϊόντα : σταφίδα, ελιές, καπνά, σιτηρά

-    Εξωτερικό εμπόριο : εξάγονται λάδι, σταφίδα, αγροτικά προϊόντα,
                                       εισάγονται σιτάρι, υφάσματα, νήματα. 
    Αργότερα εισάγεται  άνθρακας, ξυλεία και μηχανήματα.

-   Ναυτιλία  :   χάρη σ’ αυτή υπάρχει οικονομική ανάπτυξη

    Πάτρα και Σύρος τα μεγαλύτερα ελληνικά λιμάνια

Τραπεζικό σύστημα : αναπτύσσεται με την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας 
το 1841, η οποία εκδίδει και το χαρτονόμισμα.

Βιομηχανία : αναπτύσσεται με αργούς ρυθμούς  
λόγω : έλλειψης κεφαλαίων, πρώτων υλών και 
εργατικών χεριών. Άλλωστε, η ελληνική αγορά 
είναι μικρή και τα εισαγόμενα βιομηχανικά 
προϊόντα φτηνά.

 Ο ρόλος του κράτους : υπήρξε σημαντικός για την ανάπτυξη της οικονομίας,
 μέσω των επενδύσεων σε έργα υποδομής και του ευνοϊκού 
 θεσμικού πλαισίου (κυρίως επί Τρικούπη).

Εξωελλαδικό ελληνικό κεφάλαιο : στράφηκε προς την Ελλάδα από το 1870 
λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης του 1873 και των κινήτρων του 
Τρικούπη.

• Η  ελληνική  κοινωνία :

Χαρακτηρίζεται από αργή, αλλά σταθερή μεταβολή, με κύριο άξονα των 
αλλαγών την βαθμιαία αστικοποίηση.

Αγρότες : αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, είναι μικροϊδιοκτήτες. 
Οι κολίγοι της Θεσσαλίας χάνουν πολλά από τα δικαιώματα γης, 
που είχαν επί Οθωμανών.

Αστικά στρώματα : παίζουν δυναμικό ρόλο και ενισχύουν σταθερά την 
παρουσία τους (εμπόριο, ναυτιλία, τραπεζικές εργασίες, 
δημόσιοι υπάλληλοι).

Εργάτες : κυρίως είναι γυναίκες και παιδιά, εμφανίζονται αργά, λόγω 
της καθυστερημένης εκβιομηχάνισης, ζουν σε άθλιες συνθήκες.

• Κοινωνικοί  μετασχηματισμοί (αλλαγές) :

Μετανάστευση : εντάθηκε το 19^ο αι. προς τις πλούσιες ελληνικές 
παροικίες του εξωτερικού (Αίγυπτος), ενώ στο τέλος του αιώνα 
η κρίση της σταφίδας οδήγησε πολλούς αγρότες στην Αμερική.

Οι αγώνες των κολίγων : στο Κιλελέρ (1910) ένοπλη σύγκρουση με νεκρούς

αγρότες σχετικά με τα τσιφλίκια της Θεσσαλίας, που ώθησε αργότερα στη

 διανομή τους.

 

                          

Εργατικό κίνημα : κατά τη δεκαετία του 1870 σημειώνονται οι πρώτες 
απεργίες, κυκλοφορούν εφημερίδες που υπερασπίζονται τα 
αιτήματα των εργατών και αρχίζουν να διαδίδονται οι σοσιαλιστικές ιδέες, 
μέσω κάποιων διανοούμενων.

Γυναικείο ζήτημα : κύριο αίτημα ήταν η ανάγκη εκπαίδευσης των γυναικών, 

                               που ως τότε ήταν παραμελημένη.

 

                 

ΕΝΟΤΗΤΑ 23. Η ελληνική οικονομία και κοινωνία κατά τον 19ο αιώνα from Kvarnalis75