ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ : ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

 
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ
 (Αφιερωμένο στο Γ. Σεφέρη)

Αλλάζουν οι καιροί, περνάν τα χρόνια
του κόσμου το ποτάμι είναι θολό
μα εγώ θα βγω στου ονείρου τα μπαλκόνια
για να ιδώ σκυμμένο στον πηλό
καράβια να κεντάς και χελιδόνια

το πέλαγο πικρό και η γή μας λίγη
και το νερό στα σύννεφα ακριβό
το κυπαρίσσι η γύμνια το τυλίγει
το χόρτο καίει τη στάχτη του βουβό
κι ατέλειωτο του ήλιου το κυνήγι

κι ήρθες εσύ και σκάλισες μια κρήνη
για τον παλιό του Πόντου ναυαγό
που χάθηκε, μα η μνήμη του έχει μείνει κοχύλι λαμπερό στην Αμοργό
και βότσαλο αρμυρό στη Σαντορίνη
κι απ’ τη δροσιά που σάλεψε στη φτέρη πήρα κι εγώ το δάκρυ μιας ροδιάς,
για να μπορώ σε τούτο το τεφτέρι καημούς να συλλαβίζω της καρδιάς,
με του παραμυθιού το πρώτο αστέρι.

Μα τώρα που η Μεγάλη φτάνει Τρίτη
και Ανάσταση θα αργήσει να φανεί
θέλω να πας στην Μάνη και στην Κρήτη
με συντροφιά σου εκεί παντοτινή
το λύκο, τον αητό και τον αστρίτη.
Κι άμα θα δεις κρυφά στο μέτωπό σου, να λάμπει μια απαλή μαρμαρυγή
τ’ αλλοτινό πεφτάστερο, σηκώσου,
να ζωντανέψεις πάλι μια πηγή που καρτερεί στο βράχο το δικό σου.

" ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΦΥΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΩΣΤΗΡΑ" - ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΠΟΧΗ

Mέσα του 9ου αιώνα μ.Χ. Εικονομαχία. O τελευταίος εικονομάχος αυτοκράτορας Θεόφιλος, θρηνώντας την κατάληψη της γενέτειράς του, του Αμορίου, από τους Άραβες και νιώθοντας τα συμπτώματα της ασθένειας, προβαίνει στις τελευταίες, αλλά παθιασμένες διώξεις κατά των εικονολατρών.

Η εικονόφιλη αυτοκράτειρα Θεοδώρα στέλνει τον ευνοούμενό της Ευδόκιμο στη γενέτειρά της Παφλαγονία. Σκοπός του ταξιδιού του να της φέρει πίσω στη Βασιλεύουσα το οικογενειακό κειμήλιο που είχε κάποτε εμπιστευτεί στη νονά της. Μια σειρά συμπτώσεων, όμως, θα αναγκάσει τον Ευδόκιμο να συνεχίσει το ταξίδι του ως τη Μονή του Αγίου Σάββα στο Σινά, στα εδάφη της αραβοκρατούμενης πλέον Ιουδαίας.

Το μυθιστόρημα της Βησσαρίας Ζορμπά - Ραμμοπούλου ανασυνθέτει μια σκοτεινή εποχή, όπου η ζωή ενός παραγιού της Ιουδαίας ενώνεται με τη μοιραία αποστολή ενός βασιλικού απεσταλμένου και μια ματαιωμένη απόπειρα κατά του βασιλιά Θεόφιλου, παραμονές της οριστικής αναστήλωσης των εικόνων. Έτσι ο μύθος γίνεται απλώς η αφορμή, ώστε να δοθεί η εικόνα και η φιλοσοφία ζωής μιας ιστορικής και όχι τόσο γνωστής σήμερα περιόδου. 

Η εικόνα της αυτοκράτειρας Θεοδώρας που προσεύχεται «ζητώντας άφεση και φωτισμό για τον Θεόφιλο, υγεία και μακροημέρευση των τέκνων της και αειπαγή και απέραντο νικοποιό ειρήνη για το βασίλειο» εναλλάσσεται με εκδικητικά, μνησίκακα ξεσπάσματα κι εκείνη τη μακροχρόνια καχύποπτη ανοχή που μοιάζει με παραίτηση, αλλά στο βάθος δεν είναι παρά προετοιμασία για σκληρή αναμέτρηση. Γιατί το «σημαντικό» στο μυθιστόρημα της Βησσαρίας Ζορμπά-Ραμμοπούλου δεν είναι η «δημόσια πλευρά», η περιγραφή δηλαδή ιστορικών γεγονότων, αλλά κυρίως η «ιδιωτική» που εικονίζει και ζωντανεύει την προσωπική ζωή. Από την άποψη αυτή το βιβλίο της, έργο φαντασίας που αναπλάθει με αρκετή ευσυνειδησία την ατμόσφαιρα μιας συγκεκριμένης εποχής, αποτελεί ανάγνωσμα με απαιτήσεις και ζητεί από τον αναγνώστη την ευθύνη της συμμετοχής του σε αυτό. 

ΠΗΓΗ : enet.gr

ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΟ ΜΕ ΜΕΛΙ ΚΑΙ ΚΡΟΚΟ ΚΟΖΑΝΗΣ (Safran)

Ένα δροσερό ρόφημα για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού με τις ευεργετικές ιδιότητες του κρόκου !

ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΟ ΜΕ ΜΕΛΙ

ΥΛΙΚΑ :

1/4 γρ. Κρόκο Κοζάνης (ή λιγότερο, αν δεν το συνηθίζετε)
1 φλυτζάνι μέλι
1 λίτρο παγωμένο νερό
3-4 φέτες λεμόνι
5-6 φέτες πορτοκάλι
2 κουταλιές χυμό λεμόνι
3-4 κλωνάρια δυόσμο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ :

Bάλτε 1/4 του γραμμαρίου Κρόκο Κοζάνης σε ένα φλιτζάνι καυτό νερό και αφήστε το μερικές ώρες. Αδειάστε το σε μια μεγάλη γυάλινη κανάτα, προσθέστε ένα φλυτζάνι μέλι και ένα λίτρο παγωμένο νερό. Aνακατέψτε να διαλυθεί το μέλι και δοκιμάστε αν είναι όσο γλυκό θέλετε. Προσθέστε νερό ή μέλι για να το προσαρμόσετε στη γεύση σας. Kόψτε 3-4 φέτες λεμόνι και 5-6 φέτες πορτοκάλι, όλα με το φλούδι τους, και βάλτε τα στην κανάτα. Προσθέστε δύο κουταλιές φρέσκο χυμό λεμονιού και παγάκια. Ξεπλύντε 3-4 κλωνάρια δυόσμο και βάλτε τα στην κανάτα για να ανακατεύετε το αναψυκτικό. 

ΠΗΓΗ : SAFRAN.GR 

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

[Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές…]

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
υπάρχει μια δίψα υπάρχει μια αγάπη
υπάρχει μια έκσταση,
όλα σκληρά σαν τα κοχύλια
μπορείς να τα κρατήσεις
μες στη παλάμη σου.

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια
και δε σε γνώριζα μήτε με γνώριζες.

 

                                                               [Άνθη της πέτρας…]

 Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα  
με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες  
γυαλίζοντας στ’ αργό ψιχάλισμα,  
άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες   
που ήρθαν όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν  
που μ’ άφησαν να τις αγγίξω ύστερ’ απ’ τη σιωπή 
 μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια.


Τετράδιο Γυμνασμάτων 1928 -1937 - Σχέδια για ένα καλοκαίρι

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

" Με τη φέτα το καρπούζι στο ένα χέρι, με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι" 

(Δ. Σαββόπουλος)

 

"Κι όμως είμαι ακόμα εδώ κι αυτό το καλοκαίρι, λιωμένο παγωτό κολλάει στο χέρι"

                                                        (Ξύλινα Σπαθιά)

 

   

 

"Πάρτε μεράκι, φλόγα, λόγο, μάλαμα, πάρτε μικρό λαγούτο, πάρτε μπαγλαμά
ν’ αρχίσει το τραγούδι ν’ ανεβεί ο πικρός καημός, να πάρει και να δώσει ο νους κι ο λογισμός" (Ελύτης)

 

 

"Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι μες τα θερινά τα σινεμά
νύχτες που περνούν που δε θα ξαναρθούν
μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά" (Λ. Κηλαηδόνης)

 

"Εμείς, του `60 οι εκδρομείς, απόμακροι εξ αρχής
εκτός παραδομένου κόσμου εμείς " (Δ. Σαββόπουλος) 

 

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ : ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

 Σῶμα τοῦ καλοκαιριοῦ

Ὢ σῶμα τοῦ καλοκαιριοῦ γυμνὸ καμένο

Φαγωμένο ἀπὸ τὸ λάδι κι ἀπὸ τὸ ἀλάτι

Σῶμα τοῦ βράχου καὶ ῥῖγος τῆς καρδιᾶς

Μεγάλο ἀνέμισμα τῆς κόμης λυγαριᾶς

Ἄχνα βασιλικοῦ πάνω ἀπὸ τὸ σγουρὸ ἐφηβαῖο

Γεμᾶτο ἀστράκια καὶ πευκοβελόνες

Σῶμα βαθὺ πλεούμενο τῆς μέρας!

                                                                                                     

                                                                                               Ἡλικία τῆς γλαυκῆς θύμησης

Ἐλαιῶνες κι ἀμπέλια μακριὰ ὡς τὴ θάλασσα
Κόκκινες ψαρόβαρκες μακριὰ ὡς τὴ θύμηση
Ἔλυτρα χρυσὰ τοῦ Αὐγούστου στὸν μεσημεριάτικο ὕπνο
Μὲ φύκια ἢ ὄστρακα. Κι ἐκεῖνο τὸ σκάφος
Φρεσκοβγαλμένο, πράσινο, ποὺ διαβάζεις ἀκόμη
στὴν εἰρήνη τὸν κόλπου τῶν νερῶν ἔχει ὁ Θεός.

Περάσανε τὰ χρόνια φύλλα ἢ βότσαλα
Θυμᾶμαι τὰ παιδόπουλα τοὺς ναῦτες ποὺ ἔφευγαν
Βάφοντας τὰ πανιὰ σὰν τὴν καρδιά τους
Τραγουδοῦσαν τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντα.

Κι εἶχαν ζωγραφιστοὺς βοριάδες μὲς στὰ στήθια.

Τί γύρευα ὅταν ἔφτασες βαμμένη ἀπ᾿ τὴν ἀνατολὴ τὸν ἥλιου
Μὲ τὴν ἡλικία τῆς θάλασσας στὰ μάτια
Καὶ μὲ τὴν ὑγεία τὸν ἥλιου στὸ κορμὶ - τί γύρευα
Βαθιὰ στὶς θαλασσοσπηλιὲς μὲς στὰ εὐρύχωρα ὄνειρα
Ὅπου ἄφριζε τὰ αἰσθήματά του ὁ ἄνεμος;
Ἄγνωστος καὶ γλαυκὸς χαράζοντας στὰ στήθια μου

τὸ πελαγίσιο του ἔμβλημα.

Μὲ τὴν ἄμμο στὰ δάχτυλα ἔκλεινα τὰ δάχτυλα

                                             

                                           
  Μὲ τὴν ἄμμο στὰ μάτια ἔσφιγγα τὰ δάχτυλα
Ἦταν ἡ ὀδύνη

Θυμᾶμαι ἦταν Ἀπρίλης ὅταν ἔνιωθα πρώτη
φορᾶ τὸ ἀνθρώπινο βάρος σου.
Τὸ ἀνθρώπινο σῶμα σου πηλὸ κι ἁμαρτία
Ὅπως τὴν πρώτη μέρα μας στὴ γῆ.
Γιόρταζαν οἱ ἀμαρυλλίδες - Μὰ θυμᾶμαι πόνεσες
Ἤτανε μία βαθιὰ δαγκωματιὰ στὰ χείλια
Μία βαθιὰ νυχιὰ στὸ δέρμα κατὰ κεῖ ποὺ
χαράζεται παντοτινὰ ὁ χρόνος.

Σ᾿ ἄφησα τότες
Καὶ μία βουερὴ πνοὴ σήκωσε τ᾿ ἄσπρα σπίτια
Τ᾿ ἄσπρα αἰσθήματα φρεσκοπλυμένα ἐπάνω
Στὸν οὐρανὸ ποὺ φώτιζε μ᾿ ἕνα μειδίαμα.
Τώρα θά ῾χω σιμά μου ἕνα λαγήνι ἀθάνατο νερό
Θά ῾χω ἕνα σχῆμα λευτεριᾶς ἀνέμου ποὺ κλονίζει
Κι ἐκεῖνα τὰ χέρια σου ὅπου θὰ τυραννιέται ὁ ἔρωτας                  
Κι ἐκεῖνο τὸ κοχύλι σου ὅπου θ᾿ ἀντηχεῖ τὸ Αἰγαῖο.

                                                                                     (Προσανατολισμοί) ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

"Της αγάπης αίματα" (Άξιον Εστί)

Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
Και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
Οξειδώθηκα μες στην νιοτιά
των ανθρώπων
Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο

Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε
Αμαρτία μου να 'χα κι εγώ
μιαν αγάπη
Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε
Τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου
Την παρθένα ζωή μια στιγμή
να φωτίσουν
Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο

"RETURN (the marbles), RESTORE (Parthenon), RESTART (history) - Εκστρατεία για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα

Διεθνή εκστρατεία για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα ξεκινά η Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNESCO Μαριάννα Βαρδινογιάννη, μια πρωτοβουλία που πραγματοποιείται από το Ίδρυμά της σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη.
Η εκστρατεία με τίτλο "Return (the marbles), Restore (Parthenon), Restart (history)" έχει σκοπό τη συνέχιση και εντατικοποίηση της προσπάθειας, ώστε να επιστραφούν στην Ελλάδα τα τμήματα των Γλυπτών του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο, ώστε να αποκατασταθεί η ενότητα και η ακεραιότητα των Γλυπτών του Παρθενώνα, του μεγαλύτερου μνημείου πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η Μαρλέν Γκόντγουιν, εκπρόσωπος της βρετανικής επιτροπής για την επιστροφή των Μαρμάρων, δηλώνει : "Πάρα πολλοί Βρετανοί στη χώρα μου θα ήθελαν να δουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα ενωμένα, διότι θεωρούν ότι είναι λογικό, ότι είναι ανθρώπινο, θα είναι μια χειρονομία και θα σημαίνει πολλά όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά σε όλον τον κόσμο."

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ, REALNEWS

Δείτε και τη διαδικτυακή καμπάνια του 2012 για την επιστροφή των Μαρμάρων του φωτογράφου Άρη Καλογερόπουλου, με τίτλο : "I'm Greek and I want to go home"

και το 2012 λανσάρει την διαδικτυακή καμπάνια του για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα " I AM GREEK AND I WANT TO GO HOME ". Πηγή: www.lifo.gr

και το 2012 λανσάρει την διαδικτυακή καμπάνια του για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα " I AM GREEK AND I WANT TO GO HOME ". Πηγή: www.lifo.gr

και το 2012 λανσάρει την διαδικτυακή καμπάνια του για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα " I AM GREEK AND I WANT TO GO HOME ". Πηγή: www.lifo.gr

ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ - " Όλη σου τη σιωπή την είπε η ποίηση"

Οι ποιητές που αγαπήσαμε ...

Τα τραγούδια που αγαπήσαμε ...

Οι μαθητές διαβάζουν μελοποιημένη ποίηση

• Ελύτης : " Άξιον Εστί", "Γένεσις"
• Ελύτης : "Το Μονόγραμμα" 
• Ελύτης : "Όμορφη και παράξενη πατρίδα"
• Σεφέρης : "Επιφάνια"
• Ρίτσος : "Ρωμιοσύνη"
• Ρίτσος : "Και να αδερφέ μου"
• Καβάφης : "Ιθάκη"
• Καββαδίας : αποσπάσματα
• Καρυωτάκης : "Τι νέοι που φτάσαμεν  εδώ"
• Πολυδούρη : "Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες"

Οι μαθητές τραγουδούν μελοποιημένη ποίηση

   

•     Γκάτσος : "Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου"
•     Γκάτσος : "Έλα πάρε μου τη λύπη"
•     Ελύτης : "Το θαλασσινό τριφύλλι"
•     Βάρναλης : "Η μπαλάντα του κυρ- Μέντιου"
•     Σεφέρης : "Πες τη το μ' ένα γιουκαλίλι"
•     Ρίτσος :"Και να αδερφέ μου"
•     Καββαδίας : "Γουίλι"
•     Καρυωτάκης : "Παιδικό"