Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

ΑΠΟ ΤΗΝ 3η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1843 ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΞΩΣΗ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ (1862) - (ΙΣΤΟΡΙΑ Γ' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)



ΕΝΟΤΗΤΑ  19.


  • Η  καθιέρωση  της  συνταγματικής  μοναρχίας :


1844 : Εθνοσυνέλευση που ψήφισε το νέο Σύνταγμα, σύμφωνα με το οποίο :

Νομοθετική εξουσία : την ασκεί ο βασιλιάς, η Γερουσία (τα μέλη της διορίζονται από 
το βασιλιά και είναι ισόβια) και η Βουλή (εκλεγόταν από το λαό).
Εκτελεστική εξουσία : την ασκούσαν υπουργοί που διορίζονταν και παύονταν 
από το βασιλιά, χωρίς την έγκριση της Βουλής.
Δικαστική εξουσία : τους δικαστές διορίζει και παύει ο βασιλιάς.

  • Η  διαμάχη  αυτοχθόνων - ετεροχθόνων :

Αιτία : οι θέσεις που είχαν καταλάβει στη διοίκηση οι ετερόχθονες, λόγω της
           μόρφωσης  που συνήθως διέθεταν και οι αντιδράσεις των αυτοχθόνων.

Αποφάσεις : α) οι ετερόχθονες αποκλείστηκαν από τη δημόσια διοίκηση, αν και
                         θεωρούνταν Έλληνες πολίτες  
                    β) οι ετερόχθονες εκλέγονταν βουλευτές μόνο σε 
                        οικισμούς ετεροχθόνων.

  • Η  λειτουργία  του  πολιτεύματος :

-      Ήταν θετικό ότι καθιερώθηκαν κοινοβουλευτικοί θεσμοί, αλλά  
     ο βασιλιάς είχε υπερεξουσίες και το πολίτευμα δε λειτουργούσε δημοκρατικά.
-      Τα κόμματα  ανέπτυσσαν δράση, αλλά δεν ήταν επίσημα αναγνωρισμένα.
-      Εκλογές 1844 : χρησιμοποιήθηκαν αθέμιτα (παράνομα) μέσα 
    (καλπονοθεία, εκβιασμοί, χρηματισμοί) κυρίως από τον Κωλέττη.

 
Πρωθυπουργία Κωλέττη (1844 - 1847) :  
α) συνεργάστηκε με τον Όθωνα 
β) παραβίασε το Σύνταγμα 
γ) αγνόησε τη Βουλή 
δ) χρησιμοποίησε κρατικούς πόρους για την εξυπηρέτηση 
    των ψηφοφόρων του.







  • Μεγάλη  Ιδέα  και  αλυτρωτισμός :

Μεγάλη Ιδέα : η άποψη ότι πρέπει το ελληνικό κράτος να επεκτείνει τα σύνορά του 
και να συμπεριλάβει περιοχές με ελληνικούς πληθυσμούς, που βρίσκονταν υπό ξένη 
(κυρίως οθωμανική) κυριαρχία.

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Κωλέττη, έγινε αποδεκτή από την
 ελληνική κοινωνία και σφράγισε την ιδεολογία του ελληνικού κράτους ως τις πρώτες 
δεκαετίες του 20ου αι.

Αλυτρωτισμός : πολιτική που σκόπευε να εντάξει τους αλύτρωτους Έλληνες και τα 
εδάφη  τους στο ελληνικό κράτος

Αλ. Μαυροκορδάτος : η Ελλάδα έπρεπε πρώτα να αναπτυχθεί οικονομικά και 
μετά να επεκταθεί εδαφικά. Η άποψη αυτή δεν είχε πολλούς υποστηρικτές.




  • Ο  Κριμαϊκός  πόλεμος  (1854-1856) και  ο  ελληνισμός

Το 1854 ξεσπά Ρωσοτουρκικός πόλεμος : η Αγγλία και η Γαλλία υποστηρίζουν το 
Σουλτάνο και η Ρωσία χάνει τον πόλεμο.

Όθωνας : πιστεύει, όπως και πολλοί Έλληνες, ότι η Ελλάδα έχει την ευκαιρία να 
επεκταθεί και οργανώνει εξεγέρσεις  στη Θεσσαλία, Ήπειρο και Μακεδονία →  
αγγλικά και γαλλικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τον Πειραιά και απαιτούν 
από τον Όθωνα ουδετερότητα.


Σουλτάνος : πιεζόμενος από τις Δυνάμεις προχωρεί σε μεταρρυθμίσεις 
(Χάτι Χουμαγιούν, 1856) και εγγυάται την ισότητα όλων των υπηκόων
της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ανεξαρτήτως φυλής και θρησκεύματος.

Τα 3 κόμματα (αγγλικό, γαλλικό, ρωσικό) παύουν να 
υπάρχουν μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο, καθώς ο ελληνικός 
λαός δεν εμπιστεύεται πια τις Δυνάμεις.


  • Η  έξωση  του  Όθωνα (1862) :

Αίτια : μια νέα γενιά πολιτικών με φιλελεύθερες ιδέες πίστευε 
ότι ο  Όθωνας δεν είχε πλέον τίποτα να προσφέρει → 
το κοινωνικό ρεύμα εναντίον του Όθωνα ενισχύεται.

Ναυπλιακά : επανάσταση κατά του Όθωνα στο Ναύπλιο → απέτυχε, αλλά έδειξε ότι
το καθεστώς είχε πια φθαρεί.

Οκτώβριος 1862 : επαναστατεί η φρουρά της Αθήνας → ο Όθωνας διώχνεται 
                              από τη χώρα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου